گرین در «عالیجناب کیشوت» توانسته در بستر اوضاع سیاسی معاصر با خلق گفتگوهایی آراسته به طنز، مسیری برای کشف مسائل عمیق‌تر فراهم کند و به مسئله‌ی همیشگی خود، یعنی تقابل ایمان و الحاد، بپردازد. گرین نویسنده‌ای‌ست که با زیرکی به ما یادآوری می‌کند که گاهی راه پیروزی و رسیدن به حقیقت دست کشیدن است، به جای چسبیدن. تردید است به‌جای ایمانی نسنجیده، چراکه حقیقت هر اندازه ظریف هم که باشد نخواهد شکست و همواره بر دروغ فائق خواهد آمد و به ما هشدار می‌دهد که چگونه بعضی‌وقت‌ها ممکن است با وجود برخورداری از سرشت نیک معنای ایمان را اشتباه متوجه شویم و ناگهان بزرگ‌ترین دشمن واقعه از آب درآییم.

«زنی در برلین» حکایت این روزهای تلخ و جهنمی است که بر مردمی شکست‌خورده می‌گذرد. حکایت گرسنگی، مرگ، ترس و تجاوز، تصویر هولناکی که در این کتاب از تعرض‌های فردی و جمعی به زنان بی‌دفاع آلمانی چنان  هولناک است که تا سالها جامعۀ آلمانی یارای پرداختن به آن را نداشت و بهتر می‌دید آن را نادیده بگیرد. تا بر زخمهایی نمک پاشیده نشود که تا سالها تابو محسوب می‌شدند.

«من بامدام سرانجام» از شماری از این قواعد سرپیچی کرده است: بخشی از مقالات در نقد شاملوست، بخشی در تحلیل آثارش. جوخهٔ تقریظ‌نویس ندارد. سهم ارشاد ندارد. عمدهٔ مقالاتش اول‌بار در همین کتاب آمده است. گردآورنده خود از محققان آثار و آراء شاملوست.

او در این کتاب که مربوط است به اواخر دهۀ پنجاه میلادی، مدل مورد نظر خود را از فرایند محاسبه به‌روشنی تبیین می‌کند و در ادامه، هم‌ارزی اساسی مغز انسان و کامپیوتر را شرح می‌دهد؛ البته تفاوت‌های ساختاری این دو را می‌پذیرد، اما با کاربرد اصل تورینگ در زمینۀ هم‌ارزی همۀ گونه‌های محاسبه، نوعی راهبرد تعریف می‌کند که برمبنای آن روش‌های مغز همچون فرایند محاسبه به نظر می‌رسند.

روش کار و سیر کلی کتاب به این صورت است که جریان زندگی و تاریخی فروید همراه با سیر تطور اندیشه‌هایش پیش می‌رود. برای مثال، فصل دهم، با عنوان فراروان‌شناسی (۱۹۱۵-۱۹۱۷)، به همان بازۀ زمانی دوسه ساله می‌پردازد که فروید کتاب «فراروان‌شناسی» را منتشر کرد. در این فصل مباحث این کتاب تشریح می‌شود و نویسنده توضیح می‌دهد که در این مرحله دیدگاه فروید نسبت به گذشته چه تغییری کرده است و بعداً زمینه‌ساز چه تغییری در سال‌های آینده خواهد شد.

چرا ما از ابراز عشق عاجزیم؟ چرا وقتی به شدت کسی را دوست می‌داریم همزمان رفتارهایی از خود نشان می‌دهیم که هیچ تناسبی با احساسات قلبی‌مان ندارد. ظاهراً این موضوع تا حدی به روحیۀ شرقی ما مربوط است. مردسالاری حاکم بر جوامع ــ خصوصاً جوامع شرقی ــ اگرچه در بسیاری عرصه‌ها امتیازهایی برای مردان به بار می‌آورد ولی همان بنیادهای مردسالارانه که در جان مردان نهادینه شده در رابطۀ عاشقانه بسی تباهی‌زاست و این تباهی از لحاظ عاطفی بیش از آنکه دامنگیر زنان شود وبالِ خود مردان می‌گردد.

کتاب «سیاست شادکامی» آن‌قدر خوب است که به‌سختی می‌توانیم کتابی مفیدتر از آن را تصور کنیم. ما با اثری جذاب، خوش‌خوان، پر از نکات و داده‌های جالب روبه‌رو هستیم. ولی همۀ این موارد فرعی است. ویژگی اصلی کتاب آن است که بسیار مفید و راه‌گشاست. این فایده عام است. منظور از عام این است که به درد همۀ گروه‌ها و طبقات اجتماعی می‌خورد؛ هم حاکمان و مسئولان و مدیران از آن می‌آموزند که چرا و چگونه سیاست‌گذاری کنند و هم شهروندان عادی می‌فهمند که چه مطالباتی باید داشته باشند و اساساً در پی چه چیزی بروند.

«برش جنگل» روایت اندوه ناشی از فقدان ابدی انسان‌ها نیز هست. «گولی یلمو»، شخصیت اصلی داستان، که همسرش را از دست داده، خود را غرق کار تا این اندوه را از یاد ببرد و بدین طریق غم خود را تسکین دهد. بسیاری بر این اعتقادند که این ماجرا شرح حال خود کارلو کاسولاست که هنگام نوشتن این کتاب همسرش را از دست داده و این اتفاق باعث تغییر نگاه او به ادبیات و شیوۀ داستان‌نویسی شده است.

کتاب «کلان‌داده» از ۷ بخش تشکیل‌شده است که در هر بخش به یکی از جنبه‌های تکنولوژی کلان‌داده می‌پردازد؛ بخش اول این کتاب با عنوان «ما می‌دانیم شما چه می‌اندیشید» تلاش می‌کند به مخاطبان نشان دهد که چگونه از طریق کلان‌داده‌ها نوعی پیش‌بینی نیاز و میل صورت می‌گیرد و برای مثال شرکت‌ها و سازمان‌ها چگونه می‌توانند با ردیابی چیزی که شما می‌اندیشید وضعیت را منطبق با اهدافشان مدیریت کنند. اهمیت این نکته ازآنجاست که دانستن علایق و ترجیحات مردم می‌تواند به کسب‌وکارها و ارائه‌دهندگان خدمات کمک کند تا محصول خود اعم از کالا یا خدمات را به شیوه بسیار موفقی به جامعه ارائه دهند