براین مگی در رمان «مواجهه با مرگ» قصۀ ساده‌ای را ساخته و پرداخته است، نه از ابهام آن‌چنانی خبری هست و نه گرۀ بزرگی در داستان پیدا می‌شود، اما شخصیت‌های این داستان به شدت دقیق و قوی هستند. چند صفحۀ اول کتاب به توصیف این افراد می‌پردازد و اگر خواننده این صفحات را به دقت نخواند به زودی متوجه می‌شود که باید یک‌بار دیگر ابتدای کتاب را مرور کند. علاوه بر شخصیت‌پردازی‌های درست و عمیق، موضوع بعدی کتاب گفت‌وگوهای آن است. مناظره‌های گاه طولانی، بر سر مسائل کوچک و بزرگ زندگی. یک طرفِ همۀ این بحث‌ها قطعاً نویسنده است و سوی دیگر شاید آدم‌هایی که براین مگی در طول زندگی با آن‌ها به گفت‌وگو نشسته است.

رمان حاضر، «عنصر نامطلوب»، در واقع کتابی‌ است دربارۀ تجربۀ لاتینی او، به قول خودش «آخرین اوراق پرونده»؛ با این حال هرگز نمی‌توان ادعا کرد که دبره تماس خود را با آمریکای لاتین قطع کرده است. گواه این ارتباط همین رمان اتوبیوگرافی‌ است. نویسندۀ این کتاب در حال حاضر یکی از مشاوران دولت فرانسه در امور امریکای لاتین است. او برای جمع‌آوری مین از بنادر نیکاراگوئه، با سران آن کشور مذاکره کرد. البته مشخصاً در عرصۀ ادبیات، دبره جز «عنصر نامطلوب» دیگر مطلبی دربارۀ امریکای لاتین ننوشته است.

رمان «ژنرال دلا رُوِره» اثر ایندرو مونتانللی با ترجمۀ وازریک درساهاکیان از سوی فرهنگ نشر نو منتشر شده است. ایندرو مونتانللی روزنامه‌نگار و مورخ ایتالیایی در آخرین سال حاکمیت موسولینی، در میلان به زندان فاشیست‌ها افتاده بود که با شخصیت اصلی این داستان آشنا شد؛ قالتاق کلاهبردار قماربازی که نازی‌ها می‌کوشند با استفاده از او در صفوف مبارزان آزادی‌خواه نفوذ کنند، اما نتیجۀ دیگری می‌گیرند.

کتاب «قدرتهای جهان مطبوعات همراه با وقایع‌نگاری یک شکست؛ بازتاب آخرین سال‌های رژیم شاه در دوازده روزنامۀ بزرگ جهان» نوشتۀ مارتین واکر به‌تازگی با ترجمۀ محمد قائد توسط نشر نو منتشر و راهی بازار نشر شده است. نسخۀ اصلی این ‌ترجمه سال ۱۹۸۳ توسط انتشارات پیلگریم در آمریکا چاپ شده است.

کتاب «از کاپ تا کیپ» از اصول یک سفرنامۀ حرفه‌ای پیروی می‌کند. سوژۀ کتاب هیجان‌انگیز است: با دوچرخه از سه قاره‌ گذشتن. به خاطر محدودیت ۱۰۰ روزه عنصر تعلیق هم در کتاب وجود دارد. اما در خیلی از سفرنامه‌های ایرانی و حتی سفرنامه‌های دوچرخه‌ای علی‌رغم وجود این دو عنصر باز هم خروجی رضایت‌بخش نیست. چرا که علاوه بر این‌ها رضا پاکروان در کتاب خود از یک ساختار روایی هم بهر برده: ساختار روایی سفر قهرمان.

«زندگی ۳» چنین کتابی است: آینده‌ی دستاوردهای علم درباره‌ی هوش مصنوعی که با تخیل و تصوراتی از آینده شاخ و برگ گرفته است. ربات‌های نافرمان و کامپیوترهای ازخودراضی هالیوود را فراموش کنید. دسیسه‌های پشت‌پرده‌ی قدرت‌های سیاسی برای دست‌یابی به هوش مصنوعی و توان برتر آنرا هم همین‌طور. موضوع جدی‌تر، عمیق‌تر و پیچیده‌تر از این حرف‌هاست.

کتاب برای کسانی که در وضعیت­‌هایی ناگوار به سر می‌برند (چه در مقام ماتم‌­دیده و چه در موقعیت مراقبت از داغدار) و برای پیشگیری از ضربه‌­های مهلک فقدان، رهایی از اضطراب و حفظ سلامت روانی بسیار سودمند است. همچنین به پرسش‌های مهمی از قبیل: «سوگواری چیست؟»، «چه دوره‌­ها و تکالیفی دارد؟»، «چه زمانی پایان می‌یابد؟»، «واکنش‌­های بهنجار و نابهنجار زمان ماتم کدام‌اند؟» و «آیا اصلاً انجام عمل سوگواری لازم است؟» نیز پاسخی جامع می‌­دهد.

«فلسفۀ عشق» جدای درآمدی به قلم آلن سوبل و یادداشت خود نویسنده به عنوان مقدمۀ کتاب، از هفده بخش کوتاه تشکیل شده است. کوتاهی فصول کتاب و سادگی زبان آن کمک می‌کند مخاطب مباحث نویسنده را به سادگی دریافته و خط کلی حاکم بر آن را که جنبه‌های مختلف مفهوم عشق را مورد توجه قرار می‌دهد، دنبال کند.

خانم مارگارت مک میلان در کتاب حجیم و جامع «پاریس ۱۹۱۹»  سعی کرده است برای این پرسش‌ها جواب‌هایی پیدا کند. اینکه چرا بعد از آن همه فاجعه در جنگ جهانی اول باز هم کشورها به سوی جنگ رفتند. او پاسخ را در پیمان پاریس می‌داند. معاهده‌ای که شش ماه به طول انجامید و در آن رئیس جمهور آمریکا، نخست وزیر فرانسه، نخست وزیر بریتانیا و نخست وزیر ایتالیا از یک سو در مقابل آلمان سعی کردند قدرت لجام گسیخته آن را مهار کنند و برای نیل به این هدف بخش‌هایی از این کشور را جدا کردند.