آخرین نبرد بزرگ اروپایی در جنگ جهانی دوم نبرد برلین بود که سرانجام در 2 مهٔ 1945 به سقوط پایتخت رایش سوم انجامید. از برلین جز ویرانه‌ای باقی نمانده بود و بازماندگان شهر که عمدتاً زنان و سالمندان و کودکان بودند در وضعیتی آخرزمانی روزگار می‌گذراندند. غذای بخور‍‍ و نمیری گیرشان می‌آمد و در بقایای بناهای ویران روزگار می‌گذراندند. در این گیر و دار بود که سربازان شوروی شهر را اشغال کردند و بر مصائب آوارشده بر جسم و جان بازماندگان صدچندان افزودند. روس‌ها در هشت هفته‌ای که شهر را در اشغال خود داشتند تمام خشم و شهوت انباشته در وجودشان را بر بازماندگان شکست تحمیل کردند. در این میان زنی که خود در معرض تعرضات مکرر بود، در آپارتمانی نیمه‌مخروبه‌ در کنار چند نفر دیگر، پنهانی یادداشت‌های روزانهٔ خود را نوشت و مصائب آن روزها را با صراحت و شفافیتی کم‌نظیر و رمان‌گونه ثبت کرد. توصیف روابط پیچیدهٔ میان نظامیان روس و بازماندگان مصیبت‌زده، تعرضات گروهی به زنان، کار سخت و طاقت‌شکن در ازای دریافت آذوقهٔ کوپنی…

زنی در برلین برای درک زندگی و جنگ کتابی ضروری است.

مُرگان خاک پشت شلوارش را تكاند و گفت: «گمان مى‌كردم شوخى مى‌كنند كه بايد سر كلاس برويم.» گابريل آهى كشيد و گفت: «به نظر من مى‌ترسند حوصله‌مان سر برود.» توماس نالید: «دنيا را خون و آتش گرفته، همه جا خراب شده، آدم‌ها پشته‌پشته روى هم افتاده و مرده‌اند. اما حضرات مى‌خواهند ما سر كلاس برويم؟» اِزِشيل زارى‌كنان گفت: «لعنت به اين شانس! چرا سواركارهاى سياه مدرسه‌مان را آتش نزدند؟»

در اين مجموعه:

• جنگل تاريكى‌ها
• چشمهٔ جادو
• وارثان
• جادوگرهاى سرزمين‌هاى مرداب
• سرزمين‌هاى يخ
• رُتيلا

ناگهان رعد سهمگينى در فضا طنين انداخت. جادو به ترق و تروق افتاد. آب درياچه به‌صورت موج‌هاى عظيمى بالا آمد، زمين شكاف برداشت، آسمان به رنگ درخشانى درآمد و همهٔ موجودات جادويى فريادى تيز، فريادى دردآلود، فريادى از سر وحشت و نااميدى سردادند… زوئه وحشت‌زده نگاه كرد. دنياى دورتادورش متلاشى شده بود. به زانو افتاد و زمزمه‌كنان گفت: «آه، گابريل، تو چه‌كار كردى؟»

در اين مجموعه:

• جنگل تاريكى‌ها
• چشمهٔ جادو
• وارثان
• جادوگرهاى سرزمين‌هاى مرداب
• سرزمين‌هاى يخ
• رُتيلا

یادها و دیدارها نه صرفاً دفتر خاطرات ایرج پارسی‌نژاد، بلکه سندی است موثق که گوشه‌هایی از خلقیات و منش و رفتار جماعتی از کوشندگان عرصهٔ ادبیات و فرهنگ و هنر ایران را در پنجاه سال اخیر آشکار می‌کند. خوانندهٔ کتاب با برخی از خصلت‌ها و افکار و عقاید نام‌آوران زمانه چون بدیع‌الزمان فروزانفر، پرویز ناتل خانلری، عبدالحسین زرین‌کوب، عباس زریاب خویی، محمدجعفر محجوب، ایرج افشار، سیروس پرهام، داریوش شایگان، شاهرخ مسکوب، نجف دریابندری، نادر نادرپور، محمدرضا شفیعی کدکنی، محمدرضا شجریان، بهرام بیضایی، عباس کیارستمی و… آشنا می‌شود و نکته‌های نخوانده و نشنیدهٔ بسیاری می‌یابد.