هنر انسان شدن مفاهیمی را طرح می‌کند که نه‌تنها می‌تواند بر زندگی عامۀ مردم تأثیر بگذارد، بلکه برای روان‌پزشکان، مشاوران آموزشی، مربیان و معلمان، گفتار درمانگران، مدیران و کارشناسان علوم سیاسی نیز بسیار کاربردی است. دیدگاه اساسی راجرز در این کتاب تحلیل مفاهیمی مانند تحقق بخشیدن به خویشتن، فرایند انسان شدن و رشد است. راجرز از دنیای نوین که با انسان همانند شیء رفتار کرده و کرامت او را نادیده می‌گیرد انتقاد می‌کند. او همچون کودکی که باطنی پاک دارد با مشاهدۀ جهانی که به نابودی کشانده می‌شود، دچار هراس شده و می‌کوشد با توضیح مسائل و پیشنهاد راهکارهای عملی از تنش میان افراد، نژادها و کشورها بکاهد.

ژاک قضاوقدری را به‌حق در کنار رمان‌هایی همچون دن‌کیشوت، تام جونز و اولیس جای داده‌اند. در این نوشتار چندلایه دیدرو هشیارانه با زبان طنز به تقلید معیارها و شگردهای رایج آثار تخیلی می‌پردازد تا آنها را به تمسخر بگیرد و نفی کند. می‌توان ادعا کرد که سنت‌گریزی، ساختار پیچیده، بی‌نظمی استادانه، آوردن داستان در داستان، پارادوکس‌ها و تضادهای گستاخانه، آمیزۀ طنز و تخیل برای مبارزه با جهل و خرافات و کوته‌بینی و عدم تساهل در ژاک قضاوقدری، نمونه‌ای از داستان‌نویسی مدرن است. نثر زنده و پویای دیدرو و ضرب‌آهنگ تندش خواندن رمان را لذتبخش می‌کند. او بزرگانی چون گوته، شیلر، هگل، مارکس، فروید، استندل، بالزاک، بودلر و ژید را شیفته خـود کـرد. مـیلان کـونـدرا، ژاک قضاوقدری را مسحورکننده می‌داند.

از آن‌جا كه منطق حاكم بر نظام بين‌الملل آميخته‌ای است از رابطۀ قدرت، همكاری، و برابری، در اين كتاب نيز كوشش شده از رابطۀ ديالكتيكی همانندی و تفاوت به وضع جامعی دست يابيم كه مناط واقعی نظم، عقلانيت، عدالت، و خير مشترك و ملاك منطقی صلح پايدار و حكومت قانون در جامعۀ بين‌الملل كنونی باشد.