تونی وبستر عادی بودن زندگی‌اش را پذيرفته: كار و بازنشستگی، ازدواج و طلاقی دوستانه. اما او هم مثل ما جوانی‌اش را درون خود نگه داشته و به سالمندی رسيده است. مهمترين واقعۀ عمرش دوستی با ايدريئن تيزهوش و مستعد فاجعه است؛ مريد آلبر كامو. چهل سال بعد دفتر خاطرات همين دوست كه طبق وصيتنامه به او واگذار شده، او را برمی‌انگيزد تا زندگی خود را بازخوانی كند. درك يك پايان برندۀ مهم‌ترين جايزۀ ادبی بريتانيا در سال ۲۰۱۱ شد. رئيس هيئت داوران «بوكر» در توصيف آن گفت: «كتاب مايه‌های يك اثر كلاسيك انگليسی را دارد. اين داستانی است كه با انسان قرن بيست و يكم سخن می‌گويد.»

تشریفات

اینی وینتروپ، روزی که زیتا ترکش می‌کند، تصمیم می‌گیرد خودش را بکشد، چرا که در ستون طالع‌بینی روزنامه، که خودش آن را می‌نویسد، آمده: شیر متولد تیرماه، همسرت تو را ترک می‌کند و تو خودکشی می‌کنی! اینی که به گز کردن خیابان‌های آمستردام، پیگیری اخبار بورس، تامل دربارۀ عشق و هنر و نوشتن طالع‌بینی دلخوش بوده، پس از خودکشی و در زندگی بازیافته‌اش به دو تن از اقوامش برمی‌خورد: آرنولد تادس که حتی دقیقه‌های زندگی‌اش را هم اندازه می‌گیرد و پسر مطرودش فیلیپ، که برای گریز از بیهودگی و بی‌معنایی زندگی‌اش به آیین و اندیشۀ چای ژاپنی پناه برده است…

«تشریفات» زمانی فلسفی اگزیستانسیالیستی است. هر یک از شخصیت‌های داستان مسئولیت اعمال و سرنوشت خویش را بر دوش می‌کشد. این رمان به سبک داستان در داستان نوشته شده است که چهارچوب اصلی بیشتر رمان‌های سیس نوتبوم را تشکیل می‌دهد. او این داستان‌ها را هم به قسمت‌های مختلفی تقسیم می‌کند و گاهی این قسمت‌های مجزا را نیز با سبک‌های متفاوتی می‌نویسد. گاهی شخصیت‌هایی که در قسمت‌های پیشین مرده‌اند در قسمت‌های بعدی دوباره وارد صحنه می‌شوند. در آخر رمان، همۀ این قسمت‌های مجزا با وجود تعلقشان به زمان و مکان‌های مختلف به یکدیگر نزدیک و در هم ذوب می‌شوند.

سیس نوتبوم، نویسندۀ بزرگ هلندی و برندۀ جایزۀ ادبی اروپا برای بهترین رمان، جوایز ادبی پگاسوس و فردیناند بوردویک را برای خلق این اثر از آن خود کرده است. نوتبوم در این رمان، ضمن روایت داستان، تأملات عمیق خود را دربارۀ روابط و عقاید انسان‌ها بیان می‌کند.

سیس نوتبوم، نویسندۀ بزرگ هلندی و برندۀ جایزۀ ادبی اروپا برای بهترین رمان، جوایز ادبی پگاسوس و فردیناند بوردویک را برای خلق این اثر از آن خود کرده است. نوتبوم در رمان پرطرفدار تشریفات، ضمن روایت داستان، تاملات عمیق خود را دربارۀ روابط و عقاید انسانها بیان می‌کند.

بیکسل در داستان‌هایش در جستجوی امید و عشق و امنیت، لحظه‌ای از زندگی را به نمایش می‌گذارد. این داستان‌ها که نه اوجی دارند و نه فرودی، نگاهی کوتاه‌اند به جهان شخصیت‌ها و بی‌رنگی آن. بیکسل بیش از آن‌که در جست‌و‌جوی پاسخ باشد، به دنبال طرح پرسش است، چرا که از نظر او پرسش است که اهمیت دارد نه پاسخ. شخصیت‌های داستانی او اغلب تنها و ازكارافتاده و شکست‌خورده‌اند. او به کمک واژگانی ساده به توصیف جهان پیچیدۀ این انسان‌ها می‌نشیند تا خواننده را به تاُمل و اندیشه در باب جهان پیرامونش ترغیب کند. شاید بتوان بزرگترین برجستگی آثار بیکسل را در عین انتزاعی بودن، طنز گزندۀ آن دانست که درون‌مایه‌هایی چون مرگ یا خاطره را دربرمی‌گیرد.

بیکسل خود را نویسنده‌ای کم‌نویس می‌خواند، اما می‌توان او را نویسنده‌ای کوتاه‌نویس هم ناميد. او کمتر داستانی نوشته که از دو صفحه بـیشتر باشد. از هـمین رو منتقدان ادبی سـوئـيس او را اسـتاد داسـتانک مـی‌دانند.