روبـرت والـزر، نويسندۀ سوئيسی، يكي از بی‌سروصداترين نوابغ ادبيات قرن بيستم است. از ميان چهار رمانی كه نوشته است، ياكوب فون گونتن را بهترين اثر او می‌دانند. اين رمان گزارش كنجكاوانه و جسورانۀ مردی جوان از زندگی در مدرسه‌ای مرموز است. والزر خلاقيت تمام‌عياری دارد و طنزی گزنده كه جمله‌های زيبايش سادگی و غرابت نقاشی‌های هانری روسو را دارد.

سوزان سانتاگ معتقد است هستۀ اخلاقی هنر والزر انكار قدرت و سلطه است… و هنر در سنجيده‌ترين و دلپذيرترين شكل خود در آثار او موج می‌زند. هرمان هسه باور دارد كـه اگـر والـزر صـدهـزار خـوانـنده می‌داشت، جهان جايی بهتر و دلپذيرتر می‌شد.

ايوان كليما را گوهری در ادبيات دانسته‌اند كه قدرش كمـتر شناخـته شده است. او در رمـان نه فرشته نه قديس، كه واشنگتن‌پست آن را بهترين كتاب سال ۲۰۰۱ اعلام كرد، ما را به قلب پراگ امروز می‌برد، جايی كه در آن جوانان با مواد مخدر روزگار می‌گذرانند. كريستينا، مادر چهل و چند ساله‌ای كه متاركه كرده، نگران دختر پانزده ساله‌اش است كه از مدرسه فرار می‌كند. هم‌زمان صندوقچه‌ای كه از پدرش به جا مانده، اسرار خانوادگی باورنكردنی‌ای را برايش آشكار می‌كند. كريستينا بايد مراقب مادر پيرش باشد، به شوهر سابقش كه گرفتار سرطان است سر بزند و دندان مريض‌هايش را تعمير كند. اما او تشنۀ عشق است و زمانی كه يكی از شاگردان سابق شوهرش كه پانزده سال از او كوچك‌تر است به او دل می‌بازد، با معمای تازه‌ای مواجه می‌شود…

ايوان كليما در اين رمان توانسته است مثل آنـتون چـخوف جـنبه‌های خـارق‌العادۀ زندگی روزمره را به ما نشان دهد.

نسخۀ الکترونیک

عروسک براي بچه‌ها بازیچۀ بی‌جانی نیست. عروسک در خیال بچه‌ها جان می‌گیرد و با آن‌ها زندگی می‌كند. اما يك عروسک چگونه جهان را می‌بيند؟

فرانتس کافکا روزی در پارکی دختربچۀ گریانی را می‌بيند که عروسکش را گم کرده است. او تصمیم می‌گیرد به دخترک کمک کند. نویسندۀ مسخ، حکم، امریکا و بسیاری دیگر از آثار مطرح قرن بیستم، قلم به دست می‌گیرد و از چشم يك عروسک به جهان می‌نگرد، عروسکی که به سفری دور و دراز رفته است.

گرت اشنایدر، نویسندۀ آلمانی، در اين رمان پرطرفدار و تحسين‌شده، هم ما را با زندگی و زمانه و آثار کافکا آشنا و هم با پایانی حیرت‌انگیز غافلگیرمان می‌کند.

زندگی و زمانه‌ی مايكل ك رمانی پيچيده است كه با سبكی تحسين‌برانگيز و نثری موجز حقارت انسان را در سيطرۀ بوروكراسی آپارتايد نشان ‌می‌دهد و روُيای كسی را تصوير می‌كند كه قصد دارد خارج از بافت همزيستی متعارف انسان‌ها و به ميل خودش زندگی كند و حرمت انسانی خود را محفوظ بدارد. مايكل ك انسانی اصيل است و با اين‌كه خشونت و تبعيض را تجربه می‌كند با شكيبايی به آزادگی نابی دست می‌يابد، چراكه او در نهايت سادگی هيچ‌چيز نمی‌خواهد؛ نه جنگ و نه انقلاب، نه قدرت و نه پول؛ مايكل فقط كرامت انسانی می‌خواهد.

علاوه بر جايزه‌ی نوبل ۲۰۰۳، جوايز ادبی بـسياری به آثـار كوتـسيا تعلق گرفته است. از جملۀ آن‌ها می‌توان جايزۀ بوكر و نيز جايزۀ فمينا را برای رمان زندگی و زمانۀ مايكل ك نام برد.