خدای به سپیدی یاس
| دستهبندی: |
|---|
هند باستان سرزمین معبدی است که از هر سوی آن آستان نیایش و آستان دنیای معنوی آغاز می شود و دری به سوی الوهیت لایتناهی میگشاید. در شعر تغزلی مهادوی یکه ایزد شیوا با لقب «چنه میلکار جونه» فراخوانده شده است. مترجم انگلیسی به سبب آنکه این نام معنادار و بیانگر صفات و خصایل شیواست، اصطلاح زبان کانّادایی را با عبارت وصفی «خدای به سپیدی یاس» جایگزین کرده است. مهادوی یَکه بیش از دیگر سرایندگان وچنه به طبیعت و زندگی جانداران توجه می کند. طبیعت در شعر او اغلب ناشی از دشت و صحراست.
150.000تومان
150.000تومان
کتاب خدایی به سپیدی یاس در اصل برگردانی از سنت ادبی-عرفانی هند قرون میانه است و به مجموعهای از سرودههای عارفان و شاعران وابسته به جریان «باهاکتی» در جنوب هند مربوط میشود؛ جریانی که در آن عشق به امر الهی نه در قالب فلسفۀ انتزاعی، بلکه در زبان شعر، بدن، طبیعت و تجربۀ زیسته بیان میشود.
این متن اساساً با منطق شعر تغزلی و مکاشفهای کار میکند: خدا در آن یک مفهوم دوردست نیست، بلکه حضوری زنده و قابل لمس است که در زبان عاشقانه، در طبیعت، و در رابطۀ عاطفی انسان با امر قدسی ظاهر میشود. جهان این اشعار جهان «فاصله» نیست، بلکه جهان «همزیستی» است؛ جایی که عاشق و معشوق، انسان و خدا، و زمین و آسمان در یک زبان واحد تنفس میکنند. همین ویژگی باعث شده این متن بیش از آنکه یک اثر مذهبی به معنای کلاسیک باشد، تجربهای شاعرانه از ایمان تلقی شود.
| دستهبندی: |
|---|
محتوایی یافت نشد
پیشنهادهای دیگر
دیدگاهها
پاکسازی فیلترهیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.