دیگران داستان کوچ‌های غریب است، کوچ‌های ناخواسته‌ای که برآمدن نیروهای اقتدارگرا، با پشتوانهٔ توده‌های بی‌شکلِ وسیع، بر دیگر خرده‌فرهنگ‌ها تحمیل می‌کنند؛ داستانِ کند و کاو دقیق زمینه‌های روان‌شناختی و اجتماعی جامعه‌ای که تغییرات عمیق سیاسی را از سر گذرانده و پس‌لرزه‌های آن، تحولات اجتماعی را در سطوح گوناگون رقم زده است؛ داستانِ انسان‌هایی عادی با ترس‌های بزرگ و رؤیاهای نه‌چندان بزرگ که در این‌گونه تحولات در آغاز ضربهٔ ناگهانیِ جداافتادگی ذهنی و طرد را تجربه می‌کنند و بعد به‌تدریج خصوصیات و خصلت‌های انسانی‌شان را در نظر انبوه جمعیتِ بی‌شکل از دست می‌دهند و آرام‌آرام به آستانهٔ جداافتادگیِ جسمی و تبعید سوق داده می‌شوند.

ماهر اونسال زندگی کسانی را به عرصهٔ روایت برکشیده است که معمولاً در روند سریع وقایع محو می‌شوند و رنج‌ها و خاطراتشان تنها در حافظهٔ خودشان باقی می‌ماند.

فناوری‌های اطلاعاتی هم‌اکنون هر جنبه‌ای از زندگی انسان را متحول کرده‌اند، از کسب‌وکار و سیاست گرفته تا هنرها. با توجه به افزایش تصاعدی و ذاتی فایده/هزینه و ظرفیتِ هر شکلی از فناوری اطلاعات، عصر اطلاعات به‌طور مداوم دامنۀ نفوذش را گسترش می‌دهد. با این همه، مهم‌ترین فرایند اطلاعاتی‌ای که باید فهمیده شود شاید خودِ هوش انسان باشد، و «کامپیوتر و مغز» چه‌بسا نخستین بررسی جدیِ رابطۀ بین اندیشیدن و کامپیوتر است، بررسی‌ای که حاصل کار ریاضیدانی‌ست که بنیادهای معماری کامپیوتر را صورت‌بندی کرد.

در پروژه‌ای باشکوه برای فهم مغز انسان، گام‌های شتابانی در مهندسی معکوس پارادایم‌های اندیشۀ انسان برداشته‌ایم و این روش‌های الهام‌گرفته از زیست‌شناسی را در آفرینش ماشین‌های بیش از پیش هوشمند به کار گرفته‌ایم. هوش مصنوعی که به این شیوه پدیدار می‌شود سرانجام اوج می‌گیرد و اندیشۀ بهبودنیافتۀ انسان را پشت سر می‌گذارد. البته این تلاش جایگزین کردن انسان نیست، بلکه گسترش دامنۀ بررسی پدیده‌ای است که دیگر باید آن را تمدنی انسانی‌ماشینی نامید، امری که نوع ما را یگانه می‌کند.

روز ملخ به باور بسیاری از منتقدان بهترین رمان نوشته‌شده با درون‌مایهٔ هالیوود است، حاصل پنج سال مشاهدهٔ دقیق ناتانیل وست دربارهٔ هالیوود دههٔ اول سینمای ناطق. خانهٔ وست، درست مانند خانهٔ شخصیت اصلی روز ملخ، آپارتمانی بود محقر در هالیوود: زیارتگاهی با مناسک و شعائر پرجلال و جبروت، «کارخانهٔ رؤیاسازی» یک ملّت، با محصولاتی که میلیون‌ها نفر را در خلسهٔ تخدیرگونهٔ امیدهای واهی غرق می‌کرد. آب ‌و هوای مطبوع کم‌نظیر کالیفرنیا و حضور مشاهیر رؤیاساز شمار فراوانی انزواگزیدهٔ سودایی را به خود جذب می‌کرد.

شخصیت‌های به‌درستی پرداختهٔ روز ملخ مشتی انسان ماشینی خشن‌اند که جز دریدن هم کاری ازشان ساخته نیست. در اینجا آخرالزمان با دمیدن در صور وقوع عینی نمی‌یابد. انسان امریکایی وست در ویرانی و ویرانگری حیات فردی و اجتماعی، خود در کار گشودن فصل آخرالزمان است.