چرا مجذوب سلبریتی‌هایی می‌شویم که به عمرمان با آنها ملاقات نکرده‌ایم؟ شهرت و سلبریتی بودن چه فرقی با هم دارند؟ رسانه‌های اجتماعی چگونه می‌توانند موج نویی از سلبریتی‌سازی ایجاد کنند؟

روان‌شناسی سلبریتی خاستگاه‌های فرهنگ سلبریتی را می‌کاود، و نیز روابطی را که سلبریتی‌ها با هوادارانشان دارند، این را که شهرت قادر است چه اثری بر سلبریتی‌ها بگذارد و اینکه چه چیزی تصور ما را از سلبریتی‌های محبوبمان شکل می‌دهد. این کتاب همچنین به روند ساخته‌شدن سلبریتی‌ها در رسانه‌ها از گذشته تا اکنون می‌پردازد ـــ روندی که به نقش‌آفرینی رسانه‌های اجتماعی و برنامه‌های تلویزیونی واقع‌نما و فناوری در جامعۀ مدرن می‌انجامد.

روان‌شناسی سلبریتی با تمرکز بر چند نسل از سلبریتی‌ها، از مایکل جکسن و مدونا گرفته تا کارداشیان‌ها، هم پیامدهای مثبت و هم پیامدهای منفی تأثیر سلبریتی‌ها را به ما نشان می‌دهد.

گِیل اِستیوِر استاد دانشگاه امپایر استیت نیویورک است. او سی سال اخیر را صرف مطالعۀ روابط میان هواداران و سلبریتی‌ها از دیدگاه مشاهدۀ مشارکتی کرده است.

گوبسک رباخوار نه‌تنها روایتی اخلاقی درباره‌ی طمع، بلکه تحلیلی اجتماعی از قدرت پول در شکل‌دهیِ روابط انسانی است؛ داستانی کوتاه، فشرده و نافذ که همچنان یکی از آثار شاخص درون‌مایۀ مال‌پرستی در ادبیات جهان به شمار می‌رود. شخصیت اصلی این داستانِ آمیخته به فسون و فسانه پیرمرد عجیب و غریب و رباخواری‌ست به نام گوبسک، که پدر ارنست پیش از مرگ همۀ دارایی‌اش را بدو وامی‌گذارد، بدین قرار مکتوب که وقتی پسرش به سن بلوغ رسید آن دارایی را بدو منتقل کند. اما ماجرا پیچ و تابی می‌یابد و دارایی به ارنست منتقل نمی‌شود و او در فقر گرفتار می‌شود، و ما در حالی با او آشنا می‌شویم که دختر ویکنتس دو گرانیلو بدو دل باخته است. اکنون راوی داستان، درویل، وکیل و دوست خانوادگی ویکنتس، داستانی را حکایت می‌کند که عمیقاً از شخصیت مخوف گوبسک سرشار است: پیرمردی که رباخواری را از باب لذت فکری پیشۀ خود کرده است، نه از باب ثروت‌اندوزیِ صِرف. گوبسک از حیث شهرت به خساست سرشناس‌تر از باباگراندۀ اوژنی گرانده نیست، اما بی‌شک خسیسی‌ست اصیل‌تر و به لحاظ درونی غنی‌تر که قواعد خاص خود را با منتهای وسواس و دقت رعایت می‌کند و رباخواری را به مرتبۀ هنر برمی‌کشد.