صدرالدين عينى (۱۹۵۴ – ۱۸۷۸) بنيانگذار ادبيات تاجيكى براى ايرانيان چهره آشنايى است. سالها پيش يادداشتهاى عينى به همت زندهیاد سعيدى سيرجانى به خط فارسى چاپ شد.
صادق هدايت در سال ۱۹۴۴ در سفرى كه براى شركت در بيست و پنجمين سالگرد دانشگاه تاشكند بدان شهر كرد با عينى و آثارش آشنا شد و احتمالاً در نوشتن حاجىآقا از مرگ سودخور الهام گرفت. ييرژى بچكا، مستشرق مشهور چك، در مقايسهٔ اين دو اثر مقالهاى دارد كه ترجمهٔ آن پيوست همين كتاب است.
اتمام چاپ
اتمام چاپ
در انبار موجود نمی باشد
سهم صدرالدین عینی در رشتههای مختلف تحقیقات ادبی قابل توجه است. او در تاریخ، ادبیات و زبانشناسی تاجیک مطالعات عمیقی داشت. در تاریخ بیشتر توجه او به حوادث قرن نوزدهم تاجیکستان است و جنبههای مختلف آن را در داستانهای تاریخی خود تصویر میکند. تحقیقات ادبی او دربارۀ فردوسی، رودکی، ابنسینا، سعدی، نوایی، بیدل و واصفی متضمن تحلیل اجتماعی و تاریخی از ادواری هستند که این بزرگان در آن زندگی کردهاند، و در تصویر کردن این دورهها نیز عینی دقت و امعان نظر قابل توجهی از خود نشان میدهد. در زمینۀ زبان و شعر نیز عینی نوآوریهای عمدهای را بهوجود میآورد.
| دستهبندی: |
|---|
در انبار موجود نمی باشد
دیدگاهها
پاکسازی فیلترهیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.