صدرالدين عينى (۱۹۵۴ – ۱۸۷۸) بنيانگذار ادبيات تاجيكى براى ايرانيان چهره آشنايى است. سالها پيش يادداشتهاى عينى به همت زندهیاد سعيدى سيرجانى به خط فارسى چاپ شد.
صادق هدايت در سال ۱۹۴۴ در سفرى كه براى شركت در بيست و پنجمين سالگرد دانشگاه تاشكند بدان شهر كرد با عينى و آثارش آشنا شد و احتمالاً در نوشتن حاجىآقا از مرگ سودخور الهام گرفت. ييرژى بچكا، مستشرق مشهور چك، در مقايسهٔ اين دو اثر مقالهاى دارد كه ترجمهٔ آن پيوست همين كتاب است.
اتمام چاپ
در انبار موجود نمی باشد
سهم صدرالدین عینی در رشتههای مختلف تحقیقات ادبی قابل توجه است. او در تاریخ، ادبیات و زبانشناسی تاجیک مطالعات عمیقی داشت. در تاریخ بیشتر توجه او به حوادث قرن نوزدهم تاجیکستان است و جنبههای مختلف آن را در داستانهای تاریخی خود تصویر میکند. تحقیقات ادبی او دربارۀ فردوسی، رودکی، ابنسینا، سعدی، نوایی، بیدل و واصفی متضمن تحلیل اجتماعی و تاریخی از ادواری هستند که این بزرگان در آن زندگی کردهاند، و در تصویر کردن این دورهها نیز عینی دقت و امعان نظر قابل توجهی از خود نشان میدهد. در زمینۀ زبان و شعر نیز عینی نوآوریهای عمدهای را بهوجود میآورد.
| نویسنده | صَدرالدین عَینی (۲۶ فروردین ۱۲۵۷ بخارای ازبکستان - ۲۴ تیر ۱۳۳۳ دوشنبهٔ تاجیکستان) از بزرگترین نویسندگان و ادیبان زبان فارسی تاجیکی در آغاز سدهٔ بیستم میلادی و نخستین رئیس آکادمی علوم تاجیکستان (۱۹۵۱ تا ۱۹۵۴ میلادی) بودهاست. صدرالدین عینی در روستای ساکتری در امارت بخارا که در آن زمان تحتالحمایهٔ روسیه بود به دنیا آمد. پدر و مادر صدرالدین در ۱۸۸۹ درگذشتند و او در ۱۸۹۰ به بخارا آمد. فرزندش عینی کمال خاورشناس برجستهٔ تاجیکتبار ازبکستانی است. پدرش سید مراد خواجه، از پیشهوران روستا، تأثیر زیادی در رشد فرهنگی صدرالدین داشت. به پاس خدمتهای بزرگی که صدرالدین عینی به ویژه در ده ساله اول، برای برقراری حقوق ملت تاجیک انجام داد، پس از استقلال، تاجیکان او را به عنوان شایسته «اولین قهرمان ملی» مشرف کردند. |
|---|---|
| موضوع | |
| تاریخ نشر | |
| نوبت چاپ | |
| شابک | |
| تعداد صفحات | |
| قطع | |
| نوع جلد |
| دستهبندی: |
|---|
عینی در داستاننویسی تحت تاثیر نویسندگان روس بود، او خود را شاگرد ماکسیم گورکی میخواند و در نوشتن داستان نیز وامدار او و شیوه رئالیسم سوسیالیستی است. رمان «مرگ سودخور» که در سال ۱۹۳۷ برای نخستین بار منتشر شد، رمانی است رئالیستی و برخوردار از حال و هوایی طنز آمیز. نویسنده در این رمان از زندگی و خاطرات ایام جوانیاش در بخارا بهره بسیار برده است. او نه تنها وظیفه روایت داستان را برعهده دارد بلکه خود نیز در داستان حضوری پررنگ دارد.
لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ، و با استفاده از طراحان گرافیک است، چاپگرها و متون بلکه روزنامه و مجله در ستون و سطرآنچنان که لازم است، و برای شرایط فعلی تکنولوژی مورد نیاز، و کاربردهای متنوع با هدف بهبود ابزارهای کاربردی می باشد، کتابهای زیادی در شصت و سه درصد گذشته حال و آینده، شناخت فراوان جامعه و متخصصان را می طلبد، تا با نرم افزارها شناخت بیشتری را برای طراحان رایانه ای علی الخصوص طراحان خلاقی، و فرهنگ پیشرو در زبان فارسی ایجاد کرد، در این صورت می توان امید داشت که تمام و دشواری موجود در ارائه راهکارها، و شرایط سخت تایپ به پایان رسد و زمان مورد نیاز شامل حروفچینی دستاوردهای اصلی، و جوابگوی سوالات پیوسته اهل دنیای موجود طراحی اساسا مورد استفاده قرار گیرد.
| نویسنده | صَدرالدین عَینی (۲۶ فروردین ۱۲۵۷ بخارای ازبکستان - ۲۴ تیر ۱۳۳۳ دوشنبهٔ تاجیکستان) از بزرگترین نویسندگان و ادیبان زبان فارسی تاجیکی در آغاز سدهٔ بیستم میلادی و نخستین رئیس آکادمی علوم تاجیکستان (۱۹۵۱ تا ۱۹۵۴ میلادی) بودهاست. صدرالدین عینی در روستای ساکتری در امارت بخارا که در آن زمان تحتالحمایهٔ روسیه بود به دنیا آمد. پدر و مادر صدرالدین در ۱۸۸۹ درگذشتند و او در ۱۸۹۰ به بخارا آمد. فرزندش عینی کمال خاورشناس برجستهٔ تاجیکتبار ازبکستانی است. پدرش سید مراد خواجه، از پیشهوران روستا، تأثیر زیادی در رشد فرهنگی صدرالدین داشت. به پاس خدمتهای بزرگی که صدرالدین عینی به ویژه در ده ساله اول، برای برقراری حقوق ملت تاجیک انجام داد، پس از استقلال، تاجیکان او را به عنوان شایسته «اولین قهرمان ملی» مشرف کردند. |
|---|---|
| موضوع | |
| تاریخ نشر | |
| نوبت چاپ | |
| شابک | |
| تعداد صفحات | |
| قطع | |
| نوع جلد |
| دستهبندی: |
|---|
سهم صدرالدین عینی در رشتههای مختلف تحقیقات ادبی قابل توجه است. او در تاریخ، ادبیات و زبانشناسی تاجیک مطالعات عمیقی داشت. در تاریخ بیشتر توجه او به حوادث قرن نوزدهم تاجیکستان است و جنبههای مختلف آن را در داستانهای تاریخی خود تصویر میکند. تحقیقات ادبی او دربارۀ فردوسی، رودکی، ابنسینا، سعدی، نوایی، بیدل و واصفی متضمن تحلیل اجتماعی و تاریخی از ادواری هستند که این بزرگان در آن زندگی کردهاند، و در تصویر کردن این دورهها نیز عینی دقت و امعان نظر قابل توجهی از خود نشان میدهد. در زمینۀ زبان و شعر نیز عینی نوآوریهای عمدهای را بهوجود میآورد.
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.
دیدگاهها
حذف فیلترهاهیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.