کتاب «ژنتیک و فلسفه» اثر پل گریفیتس و کارولا اشتوتس، با ترجمه‌ جلال سلطانی و انتشار از سوی نشر نو، پاسخی ضروری به نیازِ روزافزون به درک عمیق‌تر مفاهیم ژنتیک در بستر فلسفی است. این کتاب شامل هفت فصلِ «ژن مندلی»، «ژن مادی»، «ژنوم واکنش‌گر»، «بیرون ژنوم»، «ژن به‌مثابه اطلاعات»، «ژن رفتاری» و «ژنوم در حال تکامل»، به‌همراه یک درآمد و چهار نتیجه‌گیری است و در محل تلاقی دو حوزه‌ بنیادین قرار می‌گیرد: علم ژنتیک، که در حال متحول‌ساختن زندگی و درک ما از خود است، و فلسفه، که ابزارهای لازم برای تحلیل و نقد این تحولات را فراهم می‌آورد.

«جود گمنام» آخرین رمانی بود که هاردی نوشت و پس از آن قلمش را صرف سرودن شعر کرد. جود شاید از این حیث شاعرانه‌ترین رمان هاردی باشد؛ نثری که نه‌تنها به شعر شبیه است بلکه قطعات کوتاهی از اشعار هم در جای جای متن کتاب دیده می‌شود.

يوگني وادالازكين (1964 - كي‌يف) در ميان نويسندگان معاصر روسيه، يكي از شناخته‌شده‌ترين‌ها در جهان و در ايران است. كارنامه او با انبوهي از جوايز ادبي در روسيه و خارج از روسيه (ازجمله جايزه ياسنايا پوليانا، جايزه سولژنتسين، جايزه ملي كتاب سال روسيه و جايزه بين‌المللي ايوو آندريچ) نشان از اقبال بسيار به آثار او دارد. در ايران نيز دو اثر شاخص او منتشر شده، يكي «هوانورد» با ترجمه زينب يونسي و اكنون هم رمان «بريزبِن» با ترجمه نرگس سنايي در نشر نو.

«دیگران» با موضوع محوری مهاجرتِ اجباری و ناخواسته‌ی خانواده‌ای از شهر کوچک به شهر بزرگ به موضوعات مختلفی پرداخته است. داستان کوچ‌های غریبانه و ناخواسته‌ای که با آمدن نیروهای اقتدارگر و پشتوانه‌ی توده‌های بی‌شکلِ وسیع، بر دیگر خرده‌فرهنگ‌ها تحمیل می‌کنند. داستانِ کندوکاو دقیق زمینه‌های روان‌شناختی و اجتماعی جامعه‌ای که تغییرات عمیق سیاسی را از سر گذرانده و پس‌لرزه‌های آن، تحولات اجتماعی را در سطوح گوناگون رقم زده است.

رمان «آرامش» روایتی از انسان معاصر ارائه می‌دهد؛ انسانی که در میان گذشته و آینده، میان ایمان و تردید، میان عشق و مرگ، در جست‌وجوی معنایی برای «حضور» است. او نشان می‌دهد که آرامشِ واقعی، نه در فرار از تاریخ، بلکه در آشتی با آن ممکن است. «آرامش» در ادبیات ترکیه اثری بنیادین به‌شمار می‌آید. بسیاری از نویسندگان معاصر، از اورهان پاموک تا الیف شافاک، وامدار نگاه فلسفی و شاعرانه‌ تان‌پینار هستند. پاموک در یکی از یادداشت‌هایش می‌نویسد: «تان‌پینار نخستین نویسنده‌ای بود که دریافت بحرانِ هویتِ تُرک، نه در سیاست که در جانِ انسان ریشه دارد.»

تازه‌ترین اثر جولین بارنز، نویسنده‌ برجسته‌ انگلیسی و برنده جایزه بوکر، مجموعه‌ای ظریف از پنج مقاله‌ خُرد است که در ابتدا برای یک سلسله برنامه رادیویی سفارش داده شده و اکنون در قالب یک کتاب مستقل بازنشر یافته است. کتاب «نظرم عوض شد» اثری ادیبانه، با دانش فراوان و درگیرکننده است که نه‌تنها ایده‌هایی جدید، بلکه حس خوبی از صداقت و کنجکاوی فکری یک نویسنده‌ کهنه‌کار را منتقل می‌کند.

در قلب رمان «مشتی غبار»، داستان تونی لَست، نماینده «ثروت دیرینه» و اشرافیتِ نجیب، جریان دارد. تونی به همراه همسرش، برندا، و پسر جوانشان، در ظاهر یک خانواده «کامل» را تشکیل می‌دهند. آن‌ها با عمارت روستایی‌شان، هِتن، و وفاداری به میراث طبقه خود، مورد احترام و غبطه محافل لندن هستند. اما این ظاهرِ آرام، لرزان و شکننده است. درحالی‌که تونی دل در گروی زمین و مزرعه و ادامه نسل اربابان دارد، برندا به طرز مهلکی جذب جامعه مُد روز لندن، شایعات سطحی و مدهای زودگذر آن می‌شود.

گاف در کتابِ خود، ترور را نه صرفاً خشونت‌های کور و بی‌هدف، بلکه یک ابزارِ سیاست‌گذاریِ هدفمند معرفی می‌کند که سه هدفِ اصلی داشت: یک: دفاع از جمهوریِ انقلابی- در برابرِ تهدیداتِ داخلی (سلطنت‌طلبان، فدرالیست‌ها) و خارجی (ائتلافِ قدرت‌های اروپایی). دو: تطهیرِ جامعه- از عناصرِ ضدانقلاب و کسانی که فاقدِ فضیلتِ لازم برای زندگی در جمهوریِ جدید بودند. سه: تلقینِ وفاداری- از طریقِ ایجادِ ترسِ عمومی و نمایشِ اقتدارِ دولتِ انقلابی.

کتابِ جذاب و پرکششِ «اختراعِ قومِ یهود» به خلافِ اسمش که بیانیه‌یی سیاسی از نوعِ «انکارِ هولوکاست» را به ذهن متبادر می‌کند، اثری‌ست تحقیقی با لحن و نواختی زنده و تپنده. ارزشِ علمیِ آن را نمی‌توان با اثری هم‌چون «تاریخِ صهیونیسم» ناهوم سوکولوف قیاس کرد که باورِ دینی و قومی را واردِ تاریخ می‌کند و برای افسانه‌یی جدید ریشه‌یی کهن می‌تراشد‌. او بحثِ خود را بر تحقیقاتِ ملیت‌پژوهانِ مدرن بنا می‌کند.