دفتر حاضر سفرنامه است؛ در چهارده روایت گزارش سفری است که الیاس کانتی، نویسندۀ بلندنام ادبیات آلمانی و برندهٔ جایزهٔ نوبل، در سال 1956 به مراکش داشته است. نگاه کانتی در این حیطۀ آشناــ‌ناآشنای شرقی بیش از همه در جست‌وجوی انسان‌هاست. متن در کشف و شهود دربارهٔ سرنوشت آنها و آرزوهای محال یا ممکنشان در بطن مناسبات فروتنانه و فقیرانۀ شهر جهان سومی سرشار از فرزانگی، از هر مشاهده تصویری عینی ارائه می‌دهد که همزمان تمثیلی است از شوق به زندگی، حتی جایی که ادباری همه‌گیر انسان‌ها را مسخ و مثله می‌کند.

نگاه پرمهری که کانتی در این دفتر به بینوایان و ازپاافتادگان، چه انسان و چه حیوان دارد، و ستایش او از آن روی قهرمانانۀ هستی اینان، در ادبیات امروز آلمانی بی‌مانند است.

رژیم حاکم بر سرزمینی خیالی در منطقهٔ خلیج فارس سقوط کرده است و دولتی دموکراتیک زمام امور را در دست گرفته است. اوضاع داخلی کشور به هم ریخته و مواضع همسایگان نسبت به استقرار یک نظام دموکراتیک در خاور نزدیک متفاوت است. شاه ایران حامی سرسخت دولت انقلابی است، اما مقامات عربستان سعودی برای زیر سؤال بردن مشروعیت آن از هیچ کوششی فروگذار نمی‌کنند. در چنین شرایطی است که استفانی هیدریش، مشهورترین و پرطرفدارترین مانکن جهان، دعوت می‌شود تا چهره‌ای مدرن از نظام جدید به جهانیان بنمایاند. سفر استفانی به‌خوبی پیش می‌رود و او آماده می‌شود تا به پنت‌هاوسش در منهتن نیویورک بازگردد، اما در آخرین لحظه اتفاق هولناکی رخ می‌دهد که نه‌تنها جان استفانی بلکه حیات دموکراسی نوپا را نیز به خطر می‌اندازد…

بیونگ چول هان در این کتاب نشان می‌دهد که عشق -در معنایی قاطع که یک سنت دور و دراز تاریخی به آن اعطا کرده است- در معرض خطر است. ای بسا پیشاپیش مرده باشد – در هر حال، حالش هیچ تعریفی ندارد. از این رو عنوان کتاب احتضار اروس است.

اما ضربات چه کسی عشق حقیقی را چنین سخت فروکوفته است؟ خاطیان عبارتند از فردگراییِ امروز، تلاش برای تعیین ارزش بازاری همه چیز و مجموعه‌ای از منافع پولی که حالا بر تمام شئون مسلط است. در حقیقت، عشق از پذیرش تمام هنجارها و معیارهای جهان معاصر -جهان سرمایه‌داریِ جهانی‌شده- سر باز می‌زند، زیرا عشق صرفاً توافقی برای هم‌زیستی خوشایند میان دو فرد نیست؛ عشق فی‌الواقع تجربۀ رادیکالِ وجودِ دیگری است، چه بسا رادیکال‌ترین شکل آن.

نویسنده برای اثبات همین مطلب، قسمی پدیدارشناسی عشق حقیقی -شامل عشق جنسی- به دست می‌دهد و به جستجوی خطرات بیشماری می‌پردازد که با آن روبه‌روست. از یک سو، وصف چیزی است که در تجربۀ مطلقِ غیریت رخ می‌دهد؛ از سوی دیگر، به معنای صدور کیفرخواست، بر اساس سیاهه‌ای از بندهای مختلف، علیه هر آن چیزی است که ما را از این تجربه دور می‌سازد – و حتی مانع از آن است که ببینیم چنین چیزی اصلاً وجود دارد، و اینکه این وضع چه عواقبی به دنبال دارد.

در سال ۱۹۶۰ زن جوانِ جوینده‌ای تک‌ و تنها به قلبِ جنگل‌های صعب‌العبور منطقهٔ گمبه در تانزانیا می‌رود تا دربارهٔ یکی از نزدیک‌ترین خویشاوندانِ انسان، شامپانزه، تحقیق کند. دیرزمانی در زل آفتاب و شُرشُر باران دنبال شامپانزه‌ها می‌گردد و تا مدت‌ها لباس یک‌شکل می‌پوشد تا شامپانزه‌ها به حضورش عادت کنند. سرانجام موفق می‌شود و شامپانزه‌ها حضورش را می‌پذیرند و او فرصت می‌یابد که همهٔ جوانب حیات فردی و اجتماعی چند نسل از شامپانزه‌ها را از تولد تا مرگ به‌چشم ببیند و مستند کند.

در سایهٔ انسان سفر اُدیسه‌وار انسانی است که فداکارانه قدم در راه حقیقت و علم می‌گذارد و بخش عمدهٔ وقایع زندگی شخصی‌اش نیز با موضوع تحقیقش درمی‌آمیزد. در این کتاب با رفتار و کردار و حرکات و سکنات شمار فراوانی از شامپانزه‌های منطقه‌ای دورافتاده آشنا می‌شویم و چه‌بسا با آنها همذات‌پنداری هم بکنیم.