کرشمۀ عشق مجموعۀ سیزده مقاله در باب عرفانِ نوحلاجی در ایران است. مقالات این مجموعه جملگی در موضوع «تصوف عاشقانه» تألیف شده‌اند؛ تصوفی که «از لحاظ عقاید و زبان تا حدود زیادی متأثر از آثار حسین بن منصور حلاج» است. مؤلف در این کتاب، این شاخۀ خاص از مذهب تصوف را مذهب «نوحلاجی» می‌نامد. نخستین مقالۀ این مجموعه که نام کتاب هم برگرفته از آن است، در مورد قطعه‌ای است از حلاج که در آن از عشق به عنوان یکی از صفات ذات الهی یاد شده است. در دیگر مقالات این کتاب ردپای تأثیر مذهب «نوحلاجی» در آثار ادبایی همچون حافظ و سعدی و عطار پی گرفته شده و نیز برخی از مفاهیم اساسی این مذهب مانند «وصال»، «ملاحت»، «حُسن» و… شرح شده است.

اینی وینتروپ، روزی که زیتا ترکش می‌کند، تصمیم می‌گیرد خودش را بکشد، چرا که در ستون طالع‌بینی روزنامه، که خودش آن را می‌نویسد، آمده: شیر متولد تیرماه، همسرت تو را ترک می‌کند و تو خودکشی می‌کنی! اینی که به گز کردن خیابان‌های آمستردام، پیگیری اخبار بورس، تامل دربارۀ عشق و هنر و نوشتن طالع‌بینی دلخوش بوده، پس از خودکشی و در زندگی بازیافته‌اش به دو تن از اقوامش برمی‌خورد: آرنولد تادس که حتی دقیقه‌های زندگی‌اش را هم اندازه می‌گیرد و پسر مطرودش فیلیپ، که برای گریز از بیهودگی و بی‌معنایی زندگی‌اش به آیین و اندیشۀ چای ژاپنی پناه برده است…

تشریفات زمانی فلسفی اگزیستانسیالیستی است. هر یک از شخصیت‌های داستان مسئولیت اعمال و سرنوشت خویش را بر دوش می‌کشد. این رمان به سبک داستان در داستان نوشته شده است که چهارچوب اصلی بیشتر رمان‌های سیس نوتبوم را تشکیل می‌دهد. او این داستان‌ها را هم به قسمت‌های مختلفی تقسیم می‌کند و گاهی این قسمت‌های مجزا را نیز با سبک‌های متفاوتی می‌نویسد. گاهی شخصیت‌هایی که در قسمت‌های پیشین مرده‌اند در قسمت‌های بعدی دوباره وارد صحنه می‌شوند. در آخر رمان، همۀ این قسمت‌های مجزا با وجود تعلقشان به زمان و مکان‌های مختلف به یکدیگر نزدیک و در هم ذوب می‌شوند.