فرهنگ مرگ

مرگ همیشه بخشی از تجربۀ انسان بوده، اما آیا شیوۀ مواجهۀ ما با آن در جهان مدرن تغییر کرده است؟ بنجامین نویس در کتاب فرهنگ مرگ سراغ همین پرسش می‌رود و نشان می‌دهد که مرگ در جهان معاصر دیگر فقط اتفاقی شخصی و زیستی نیست؛ سیاست، جنگ، پزشکی، فناوری و رسانه همگی در شکل دادن به درک ما از مرگ نقش دارند.

نویس با نگاهی انتقادی به قرن بیستم و آغاز هزارۀ جدید، از جنگ‌های گسترده، اردوگاه‌های مرگ، تروریسم، پزشکی مدرن و قدرت سیاسی سخن می‌گوید و بررسی می‌کند که چگونه بدن انسان بیش از پیش به موضوع تصمیم‌گیری نهادها و ساختارهای قدرت تبدیل شده است. او در این مسیر از اندیشۀ فیلسوفان و نظریه‌پردازانی مانند میشل فوکو، جورجو آگامبن، ژان بودریار و ژرژ باتای نیز بهره می‌گیرد تا رابطۀ میان زندگی، مرگ و قدرت را روشن‌تر کند.

فرهنگ مرگ کتابی دربارۀ خود مرگ به معنای متعارف نیست؛ بیشتر دربارۀ جهانی است که در آن تعیین مرز میان زندگی و مرگ گاه از اختیار فرد خارج می‌شود. نویس می‌پرسد چه کسی دربارۀ ارزش زندگی تصمیم می‌گیرد و سیاست و فناوری تا کجا می‌توانند بر بدن انسان سلطه داشته باشند.