اسطورهها و زندگی ما
600.000 تومانمری میجلی، فیلسوف اخلاق و استاد فلسفه، در اسطورهها و زندگی ما به نقش اساسی نمادها در متن زندگی امروز و بهویژه نقش نمادها در علم جدید و جهانبینی برآمده از آن میپردازد. در این میان واژۀ «اسطوره» شاید كمی گمراهکننده باشد. از نظر میجلی، اسطوره داستانی است که در آن، نمادهای بسیاری وجود دارد. تأکید او بر این نکته است که ما انسانها گونۀ خاصی از موجودات هستیم که مسائل را اساساً در قالب نمادها درک میکنیم. «اسطورههای زندگی ما» مفاهیمی متافیزیکیاند که پیدا و پنهان وارد تصویر علمی ما از جهان میشوند و بهمرور بخشی از علم تجربی بهاصطلاح دقیق و آزمونپذیر را تشکیل میدهند: مفاهیمی همچون ژنهای خودخواه، مادهباوریی که ذهن را به ماده فرو میکاهد، و همینطور نگاه ملهم از حوزۀ هوش مصنوعی که انسان را ماشینی باهوش و مجهز به نرمافزاری پیشرفته میبیند. میجلی نه علم را یکسره نفی میکند و نه آن را همچون قدرتی الهی میپرستد. او به ما یادآوری میکند که تخیل ما در قالب نمادها چه نقش مهمی در تمام دیدگاههایمان دربارۀ جهان و انسان و جایگاه او در جهان دارد.
نیلوفر و گل سرخ (آیین بودا و تصوف)
اتمام چاپنیلوفر و گل سرخ مجموعهای از نوشتههای تحقیقی و تحلیلی است به همراه چند گفتوگو که به بررسی دو آئین مهم و مشهور معنوی، آئین تصوف و آئین بودایی، میپردازد. این کتاب در حقیقت گفتوگوییست میان دو سنت و آئین کهن شرقی؛ گفتوگویی که تفاوتها و شباهتهای بنیادین این سنتها را آشکار میکند.
رفیق اعلی
650.000 تومانکریستیان بوبن که از چهرههای سرشناس ادبیات معاصر فرانسه است، در این کتاب کوشیده است تا با دیدی عمیق و زبانی ادیبانه به تفسیر زندگی فرانچسکوی قدیس بپردازد. این قدیس مشهور ایتالیایی که یکی از بزرگترین فرقههای مذهب کاتولیک را پدید آورد و پایهگذار نوعی مشرب عرفانی در آیین مسیحیت شد، پیامآور عشقی الهامگرفته از احساس عاطفی مادر نسبت به فرزند بود. چرا که تنها صورت حقیقی عشق را نهفته در این احساس میدید و بر آن بود تا آدمیان و حیوانات و نباتات و جمادات را جملگی از این عشق حقیقی بهرهمند سازد. در این باره در فصل مربوط به کودکی فرانچسکو در کتاب حاضر چنین میخوانیم: «فرانچسکوی کوچولو که این زمان صورتش را به شیر و اشک آلوده است، از آن روی در آینده تقدسی عظیم مییابد که از این گنج احساس مادرانه بهره میگیرد و جانوران و درختان و جملۀ جانداران را از آنچه مادران همواره برای نوزاد خویش ابداع کردهاند، برخوردار میسازد.»
گوته: در سلوک خلاقیت
اتمام چاپگوته در مسیر زندگی خلاق، سرگذشت پر فراز و نشیبی داشت. از تولدی دشوار تا وقتی كه در سن هفتاد و چهار سالگی چنان به ورطۀ عشقی بیفرجام فروغلتید که بار دیگر همچون دورۀ بیستسالگی به فکر خودکشی افتاد. او نهفقط کودکی مستعد و شاعری محبوب و سیاستمداری بانفوذ، که در تمام زندگیاش انسانی سرگشته، پریشان و دردمند بود؛ پس كوشش برای شادمانی به انگیزۀ اصلی او برای زندگی بدل شد. گوته معتقد بود تحقق خویشتن و زندگی خلاقانه بدون درد و محنت و مخاطره میسّر نیست. از همین روست که میگفت: «انسانِ مرارتنکشیده راه به جایی نمیبرد». گوته اين توانایی خاص را داشت كه فشارهای روحی را تحمل و آنها را به رشدی خلاق تبدیل كند. شیوهای که او توانست آلام و آرزوهای خویش را به محرکهای خلاق بدل کند، برای خوانندۀ امروزی نیز میتواند سرچشمۀ الهام باشد. انسانهای قرن بيستويكم نیز میتوانند از زندگی و آثار گوته الگوی باارزشی برای رسیدن به زندگی خلاق و آموختن هنر زیستن به دست آورند.