در این کتاب با جزئیاتی از زندگی این دو نامِ تابناک تاریخ معاصر ایران آشنا می‌شویم که تاکنون ناگفته بوده است. تصویر بزرگِ این عشق را در شعرهای درخشان احمد شاملو دیده‌ایم اما هیچ‌گاه از ساحت واقعیت روزمره و بی‌واسطهٔ راوی‌های گوناگون آن را ندیده یا نشنیده‌ایم. این فرصتی‌ست که آیدا شاملو پس از پنجاه سال در اختیار هزاران خواننده‌ای گذاشته است که عشق را از منظر «عشق شاملو و آیدا» آموخته‌اند و رعایت کرده‌اند یا شرح پُرشوکت عشق آنها را شنیده‌اند. این نخستین روایتی‌ست که از «معشوق» واقعیِ عشق در ادبیات فارسی می‌خوانیم. معشوق به سخن درآمده است تا از عشق بگوید و سنّتی هزاران ساله را به نقطهٔ عطفی دیگرگونه نزدیک کند. بختیاریم که معاصرِ این روایت پرشور و پرحسرت و شکوهمندیم و می‌توانیم یک عشقِ بلندآوازه را در دو سطحِ استعاره و واقعیت نظاره کنیم، که می‌توانیم «چهرهٔ آبی عشق» را لحظه‌ای در کبوترهای کلام آیدا نظاره کنیم ـــ شاملو و آیدا در آینهٔ آیدا.