چرا انسانها شکار و گردآوری را به جهت تشکیل جمعیتهای یکجانشینِ متکی بر دامپروری و کاشت غلات ترک کردند؟ بیشتر مردم بر این باورند که اهلی کردن گیاهان و حیوانات به انسانها مجال داد تا سرانجام سکنی گزینند و روستاها و شهرهای کوچک و دولتهای کشاورزی تشکیل دهند که تمدن، قانون، نظم عمومی و احتمالاً شیوهٔ مطمئن گذران زندگی را ممکن ساخت. اما شواهد باستانشناختی و تاریخی این روایت را به چالش میکشند. اولین دولتهای کشاورزی از انباشت اهلیشدهها سر برآوردند: نخست آتش، بعد گیاهان، احشام، رعایای دولت، بردگان، و در نهایت زنان در خانوادهٔ پدرسالار.
جیمز سی. اسکات در آسیابهای تمدن به این پرسشها و مسائل می پردازد: چرا آدمی تن به یکجانشینی و کشاورزی مبتنی بر شخم نمیداد؟ مزیت معیشتهای در حرکت چه بود؟ بیماریهای همهگیر پیشبینیناپذیر چگونه از انباشت گیاهان و حیوانات و غلات به وجود آمدند و چرا دولتهای اولیه مبتنی بر ارزن و غلات و کار غیرآزادند.
جیمز سی. اسکات، انسانشناس امریکایی و متخصص سیاست تطبیقی و کشاورزی در جوامع بیدولت بود. اصلیترین مضامینی که اسکات به تحقیق در آنها علاقه داشت، عبارتند از: اشکالِ آرام مقاومت سیاسی، نامرادی تحولات سیاسی که دولت موجد آن است، تکنیکهای جوامع فاقد دولت برای جلوگیری از سیطرۀ دولت، و ظهور دولتهای اولیۀ مبتنی بر کشاورزی. از آثار اوست: اقتصاد اخلاقی دهقانان؛ اسلحهٔ ضعفا؛ سلطه و هنر مقاومت.
دیدگاهها
حذف فیلترهاهیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.