ماکیاوللی برای همه

در این کتاب اندیشه‌ها و زندگی پر فراز و نشیب نیکولو ماکیاوللی، این مشهورترین فیلسوف سیاسی، با زبانی ساده و گیرا مطرح می‌شود. در این دوران که شهریارهای موقت و دائمی توأمان در جهان حکم می‌رانند چرا همچنان می‌توان خواندن آثار ماکیاوللی را مفید یا ضروری دانست؟ چه چیزی در آثار او هست که از آنها متن‌هایی زنده و معاصر می‌سازد؟ آثار او چه دارند که به ما بگویند؟ ماکیاوللی شهریار را بر اثر چه رویدادهایی و با چه رویکردی نوشت؟ آیا به‌راستی می‌خواست به شهریاران درس نیرنگ بدهد، یا سر آن داشت که شیوه‌های نیرنگ شهریاران را به مردم بنمایاند؟

پاتریک بوشرون تاریخ‌نگار برجسته و استاد دانشگاه در فرانسه، در پاسخ به این پرسش‌ها از دیدگاهی نو به تحلیل آثار و اندیشه‌های ماکیاوللی پرداخته است. او فقط به بازخوانی کتاب شهریار، یعنی مشهورترین کتاب ماکیاوللی، بسنده نکرده و کتاب‌ها و دیگر نوشته‌های او و حتی نمایشنامه‌های طنزش را هم از نظر گذرانده است تا شاید به ژرفنای اندیشهٔ ماکیاوللی و چراییِ اهمیت و ضرورتش پی ببرد.

60.000تومان

توضیحات تکمیلی

نویسنده

پاتریک بوشرون

مترجم

لی‌لا سازگار

ترجمه از

تاریخ نشر

1402 (اول، 1401)

قطع

رقعی

نوبت چاپ

دوم

نوع جلد

شومیز (جلد نرم)

وضعیت نشر

تجدید چاپ

موضوع

دیدگاه‌های سیاسی و اجتماعی

توضیحات

ماکیاوللی برای همه

 

□ «شهریار» را چگونه بخوانیم؟

 

دربارۀ ماکیاوللی بسیار گفته و نوشته‌اند و پس از این‌همه سال هنوز ارزیابی یکپارچه‌ای از او به‌دست نداده‌اند. ماکیاوللی در تاریخ اندیشۀ سیاسی جایگاه بلندی دارد، ولی چندان خوش‌نام نیست. باور عموم بر آن است که وی در پی آن بوده است که نیرنگ‌های سیاست را به سران خاندان مدیچی بیاموزد تا در فرمانروایی کامیاب شوند، ولی گروهی هم عقیده دارند که او میهن‌پرستی بود خواهان برقراری جمهوری، و نگارش «شهریار» در اصل برای بازنمودن نیرنگ‌های شهریاران به مردم بوده است. به هر حال هنوز و پس از گذشت چند سده، آثارش را می‌خوانند و درباره‌اش سخن می‌گویند و داوری می‌کنند.

 

پاتریک بوشرون، در کتاب «ماکیاوللی برای همه»، از دیدگاهی نو به تحلیل آثار و اندیشه‌های ماکیاوللی پرداخته است. ماکیاوللی همان‌گونه که می‌دانیم، به نیرنگ‌بازی مشهور بود و برداشت کلی از او و آموزه‌هایش گاهی چنان منفی بوده است که به وی لقب شیطان داده‌اند و نام مکتب ماکیاولیسم را بر آموزه‌های او نهاده‌اند، که باری منفی دارد و به‌ویژه در دنیای سیاست اگر بخواهند کسی را به نیرنگ‌بازی متهم کنند، او را پیرو این مکتب می‌شمارند. بوشرون برای بررسی اندیشه‌های ماکیاوللی، برخلاف رسم رایج، فقط به بازخوانی کتاب «شهریار»، که مشهورترین کتاب ماکیاوللی است، بسنده نکرده و کتاب‌ها و نوشته‌های دیگر او را هم از نظر گذرانده است و همچنین به نامه‌نگاری‌های ماکیاوللی هم توجه کرده و تلاشش بر این بوده است که از مجموعۀ این نوشته‌ها به ژرفای اندیشۀ ماکیاوللی پی ببرد. بوشرون نخست حال و هوای سیاسی زمانۀ ماکیاوللی، روابط او را با سالاران و سرآمدان و حتی دوستانش، و آنچه او را به نگارش شهریار واداشته، به ما بازمی‌نماید و به این منظور کار را از دورۀ جوانی ماکیاوللی می‌آغازد و تا زمان مرگ او پی می‌گیرد.

 

بوشرون اندیشۀ ماکیاوللی را در قالبی نو عرضه می‌دارد و یکی از اهدافش پاسخگویی به این پرسش است که ماکیاوللی «شهریار» را با چه نیتی نوشت؟ آیا به‌راستی می‌خواست به شهریاران درس نیرنگ‌بازی بدهد؟ یا در پی آن بود که شیوه‌های نیرنگ‌بازی شهریاران را به مردم بنمایاند؟ به این ترتیب بوشرون سیمای جالبی از اندیشمندی اثرگذار به دست می‌دهد. این تصویر زیرکانه و هوشمندانه از ماکیاوللی به ما نشان می‌دهد که چرا و چگونه است که هنوز به خواندن آثار او نیازمندیم و افکارش هنوز کهنه و ازرسم‌افتاده نیست و خواندن اندیشۀ ماکیاوللی برای خوانندۀ امروزی هم اهمیت زیادی دارد.

متنی یافت نشد

مطلبی یافت نشد

نقد و بررسی‌ها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “ماکیاوللی برای همه”

کتاب‌های مرتبط