خاطرات، رؤیاها، اندیشه‌ها مدرکی است دست اول و بهترین متن برای کسانی که می‌خواهند یونگ را بشناسند. او در خاطرات خود که روایت آن را در بهار 1957، وقتی هشتاد و یک سال داشت، برای آنی‌یِلا یافه آغاز کرد و برخی فصل‌های آن را نیز به دست خویش نوشت، بیش از قصهٔ ماجراهای بیرونیِ زندگی‌اش از رویدادهای دنیای درونش می‌گوید، از چگونگی رسیدن به ایده‌ها و پندارهایش دربارهٔ صور مثالی و ناخودآگاه جمعی که نشانه‌های آنها از همان نخستین سال‌های زندگی در رویدادهای ذهنی و رؤیاها و رؤیاواره‌هایش پیدا شده بود. او از دوران کودکی و جوانی خود نیز می‌گوید و از سفرهایش به سرزمین‌های دوردست، از نامه‌نگاری‌هایش با روانشناسان بزرگ زمان، از اندیشه‌هایش دربارهٔ زندگی پس از مرگ، از آشنایی و دوستی‌اش با فروید و گسستن از او، از بنیان نهادن مکتب روانشناسی تحلیلیِ خویش، و …

آیا در رسانهٔ اجتماعی ما واقعاً خودمان هستیم؟ آیا می‌شود از ارتباط با افرادی که از آنها شناختِ اجمالیِ آنلاین داریم بهره‌ای ببریم؟ چرا کسانی سفرهٔ دل خود را زیاده در سایت‌های شبکه‌های اجتماعی باز می‌کنند؟

روان‌شناسی رسانهٔ اجتماعی به این می‌پردازد که چگونه بخش بزرگی از زندگی روزمرهٔ ما در فضای آنلاین سپری می‌شود و این موضوع چه تأثیراتی بر هویت و به‌زیستی و روابط ما می‌گذارد. کتاب از سویی نشان می‌دهد که پروفایل‌ها و هم‌پیوندان آنلاین و استاتوس‌ها و اشتراک‌گذاری عکس‌ها چگونه می‌توانند راهی برای ابراز خودمان و شکل‌دهی به دایرهٔ تعاملاتمان باشد، و از سوی دیگر مشکلات رسانهٔ اجتماعی از قبیل مسائل مربوط به حریم خصوصی را برجسته می‌کند.

از فومو (ترسِ جاماندن) گرفته تا فرِپینگ (تغییر دادن اطلاعات پروفایل فرد در شبکهٔ اجتماعی بدون اجازهٔ او) و از ‌توییت زدن گرفته تا سلفی‌گذاشتن، روان‌شناسی رسانهٔ اجتماعی نشان می‌دهد که رسانهٔ اجتماعی چگونه دنیای ارتباطیِ کاملاً جدیدی ایجاد کرده است و، خوب یا بد، احتمالاً کماکان سهم مهمی در چگونگی درک ما از خودمان خواهد داشت.

کیوران مک‌مائن دارای دکترای تاریخ و نظریهٔ روان‌شناسی از یونیورسیتی کالج دوبلین است. در علایق پژوهشی او روان‌شناسی و فناوری به هم می‌پیوندند، ازجمله در زمینهٔ امنیت سایبری و رسانهٔ اجتماعی.