دلی از یخ، از سنگ
اولین رمان شگفتانگیز اندرو میلر، «درد نهفته»، به بررسی ناتوانیای میپردازد که به نظر میرسد سرچشمۀ نبوغ جیمز دایر در استفاده از کارد است: ناتوانی در درک و تجربۀ درد جسمانی از بدو تولد. سوزنی در دستش فرومیرود، انگشتش پاره میشود، پایش میشکند، اما جیمز دردی احساس نمیکند و زخمهایش با سرعتی اعجابانگیز بهبود مییابند. سردمزاجی و کمحرفی و ناتوانی جیمز از درک درد جسمانی در جوانیْ همه و حتی مادرش را میترساند و سبب میشود که دیگران از او فاصله بگیرند.