الیاس کانتی نویسنده، نمایشنامه‌نویس، متفکر و مقاله‌نویس آلمانی‌زبان، در ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۰۵ در شهر روسهٔ بلغارستان و در خانواده‌ای یهودیِ سفاردی به دنیا آمد و در ۱۴ اوت ۱۹۹۴ در زوریخ سوئیس درگذشت. او که زندگی خود را میان بلغارستان، انگلستان، اتریش، آلمان و سوئیس گذراند، یکی از مهم‌ترین چهره‌های ادبی و فکری قرن بیستم به‌شمار می‌رود. کانتی با وجود تحصیل در رشتهٔ شیمی در دانشگاه وین، تمام زندگی خود را وقف ادبیات و اندیشه کرد و آثارش بر موضوعاتی چون قدرت، روان‌شناسی توده‌ها، خشونت جمعی، هویت، حافظه و جایگاه فرد در برابر جامعه متمرکز بودند. مشهورترین آثار او رمان «اتو-دا-فه»، کتاب نظری «توده و قدرت» و سه‌گانهٔ خاطراتش هستند. کانتی در سال ۱۹۸۱ جایزهٔ نوبل ادبیات را به دلیل «آثاری با چشم‌اندازی گسترده، غنای اندیشه و قدرت هنری» دریافت کرد و امروزه از او به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین نویسندگان و متفکران اروپایی سدهٔ بیستم یاد می‌شود.