این کتاب نخستین متن اساسی در ارائهٔ یک بررسی جامع از علوم شناختی در معنای کامل آن است. رویکرد ویژۀ هره به علوم شناختی، رویکردی ترکیبی است: میان دو قطب اصلی موجود در علوم شناختی، یعنی رویکرد گفتمانی محض از یک سو و رویکرد عصب‌زیست‌شناختی محض از سوی دیگر، رویکردی میانه وجود دارد که در آن سه دستور زبان شخص‌بنیاد، اندامواره‌بنیاد و ملکول‌‌بنیاد با یکدیگر همساز می‌شوند. برای رسیدن به چنین تعادلی، هره در فصول مختلف کتاب نخست می‌کوشد هستی‌شناسی واقع‌گرایانه و قابل‌دفاعی برای روان‌شناسی و علوم شناختی فراهم آورد. آنگاه از خلال معرفی ابزارهایی مفهومی، مانند مدل، دستور زبان، معنا، جهت‌مندی، هنجارمندی و موضع‌مندی، نوعی مطالعۀ غیرتقلیل‌گرایانه و غیرشیء‌انگارانه از قلمرو انسان و جهان اجتماعی او پیشنهاد می‌کند. دست آخر، نشان می‌دهد که این برنامۀ پیشنهادی چگونه می‌تواند با نمونه‌ها و مسائل انضمامی و ملموس روبه‌رو شود و در کجا از رویکردهای رایج فاصله می‌گیرد.

از نگاهی کلی می‌توان گفت این کتاب در درجۀ نخست به دنبال طرح پرسش است. علم دستگاه دقیق و بی‌نقصی نیست که از یک‌سو داده‌های تجربی مطلقاً مبتنی بر مشاهده دریافت کند و از سوی دیگر قضیه و نظریه تحويل دهد. در خود علم و پیرامون علم مسائل و مشکلاتی هست که سرشت‌ فلسفی دارد. این کتاب در پی آن است که خواننده این مسائل را بشناسد و اهمیت و ضرورت پرداختن به آن را درک کند.

عروسک براي بچه‌ها بازیچۀ بی‌جانی نیست. عروسک در خیال بچه‌ها جان می‌گیرد و با آن‌ها زندگی می‌كند. اما يك عروسک چگونه جهان را می‌بيند؟

فرانتس کافکا روزی در پارکی دختربچۀ گریانی را می‌بيند که عروسکش را گم کرده است. او تصمیم می‌گیرد به دخترک کمک کند. نویسندۀ مسخ، حکم، امریکا و بسیاری دیگر از آثار مطرح قرن بیستم، قلم به دست می‌گیرد و از چشم يك عروسک به جهان می‌نگرد، عروسکی که به سفری دور و دراز رفته است.

گرت اشنایدر، نویسندۀ آلمانی، در اين رمان پرطرفدار و تحسين‌شده، هم ما را با زندگی و زمانه و آثار کافکا آشنا و هم با پایانی حیرت‌انگیز غافلگیرمان می‌کند.