این کتاب غیرداستانی دربارهٔ زنی است که می‌کوشد از بیماری ناشناخته‌ای که دارد روح و جسمش را می‌خورد جان به‌در ببرد. این کتاب شعر نیست، اما الیزابت تووا بایلی تاریخ طبیعی حلزون را به شیوه‌ای شاعرانه بررسی کرده است. یک روز دوستی هدیه‌ای سرنوشت‌ساز به او می‌دهد: گلدانی بنفشه با یک حلزون جنگلی قهوه‌ای کوچک، تنها حیوان خانگی که او در این شرایط توان نگهداری‌اش را دارد. کم‌کم معلوم می‌شود که میان شیوهٔ زندگی حلزون و سبک جدید زندگی نویسنده در بیماری شباهت‌های غیرمنتظره‌ای وجود دارد: حلزون برخلاف ظاهر آسیب‌پذیرش موجودی مقاوم است که از پس چالش‌های چند صد میلیون سالهٔ حیات در زمین برآمده است و درس‌های گرانبهایی می‌توان از آن آموخت، درس‌هایی که برای آموختن‌شان باید وقت نامحدود و تمرکزی ابرانسانی داشته باشید تا آهسته‌ترین حرکت‌ها را ببینید و آهسته‌ترین صداها را بشنوید، حتی صدای غذا خوردن یک حلزون وحشی را. اصلاً بهتر است یک بیماری مزمن ناشناخته داشته و بستری و زمین‌گیر باشید!

رمانتیسم در بسیاری موارد خصومتی ابتدایی میان مرد و زن را پیش‌فرض تلقی می‌کند. این خصومت را گرایشی عمیقاً فطری می‌داند ناشی از این واقعیت که جنس زن و مرد، به واسطۀ طراحی متفاوتی که دارند، جهان را به طور یکسان نمی‌بینند. در نتیجه هریک جنس مخالف را طبیعتاً به دیدۀ شک و بدبینی می‌نگرد و در حالت جنگ دائم با آن قرار دارد…برای بئاتریس و بندیک نیز همین‌طور است. آن‌ها از ابتدا با هم دشمن هستند و یکدیگر را مسخره می‌کنند، اما بعد تصادف عجیبی که شکسپیر به شکلی مصنوعی اما استادانه در داستان خود ترتیب می‌دهد سبب می‌شود که آن‌ها بر این دشمنی اولیه غلبه کنند. پس از این ماجرا، آن دو که حالا یک تن هستند می‌توانند به دوستان خود کمک کنند.

 اروینگ سینگر، استاد فلسفۀ دانشگاه ام‌آی‌تی در فلسفۀ عشق با سیری مختصر در تاریخ اندیشه‌ها به شکل‌گیری برداشت کنونی ما از مفهوم عشق و جنبه‌های گونه‌گون آن می‌پردازد.

  سبک نگارش کتاب بسیار جذاب است ــ چنان‌که گویی استادی دانا در کنار آتش بخاری با اندیشیدن به افکار سراسر عمرش نکته‌هایی را برایتان بازگو می‌کند.

رابرت سکات ستوارت، مجلۀ نقد فلسفه

زندگی و زمانه‌ی مايكل ك رمانی پيچيده است كه با سبكی تحسين‌برانگيز و نثری موجز حقارت انسان را در سيطرۀ بوروكراسی آپارتايد نشان ‌می‌دهد و روُيای كسی را تصوير می‌كند كه قصد دارد خارج از بافت همزيستی متعارف انسان‌ها و به ميل خودش زندگی كند و حرمت انسانی خود را محفوظ بدارد. مايكل ك انسانی اصيل است و با اين‌كه خشونت و تبعيض را تجربه می‌كند با شكيبايی به آزادگی نابی دست می‌يابد، چراكه او در نهايت سادگی هيچ‌چيز نمی‌خواهد؛ نه جنگ و نه انقلاب، نه قدرت و نه پول؛ مايكل فقط كرامت انسانی می‌خواهد.

علاوه بر جايزه‌ی نوبل ۲۰۰۳، جوايز ادبی بـسياری به آثـار كوتـسيا تعلق گرفته است. از جملۀ آن‌ها می‌توان جايزۀ بوكر و نيز جايزۀ فمينا را برای رمان زندگی و زمانۀ مايكل ك نام برد.