چگونه سوگیری و تبلیغات را در رسانهها تشخیص دهیم
اتمام چاپتقریباً همۀ رسانههای جهان مدعیاند که گزارشهای خبریشان را به صورت مستقل، بیطرفانه، و محققانه تولید میکنند. مدعیاند که صرفاً به گزارش و توصیف «واقعیت عینی» میپردازند و از هر گونه نتیجهگیری و قضاوت پرهیز میکنند. از سوی دیگر، ادعا میکنند که رسانههای رقیب این واقعیتها را به نحو توطئهآمیز تحریف کرده و به آن جهت میدهند. آیا این مدعا درست است؟ آیا رسانۀ مستقل و بیطرف وجود دارد؟ ظاهراً پاسخ این پرسشها منفی است. رسانهها، حتی اگر (بر فرض محال) از صاحبانشان و از حکومتها تأثیر نپذیرند، از فرهنگ و نظرگاه مخاطبانشان تأثیر میپذیرند. پوشش خبری غالب در یک جامعه بر اساس اصلهای زیر عمل میکند: «ماجرا از نظرگاه ما (و جامعۀ ما) چنین به نظر میرسد؛ بنابراین، ماجرا چنین است.»
- «این واقعیتها باورهای ما را تأیید میکنند؛ بنابراین، اینها مهمترین واقعیتها هستند.»
- «این کشورها با ما دوست نیستند؛ بنابراین، این کشورها شایستۀ انتقادند.»
- «این گزارشها بیشترین جذابیت یا هیجان را برای خوانندگان ما دارند؛ بنابراین، اینها مهمترین گزارشهای خبریاند.»
کسانی که خبرها را نقّادانه دنبال میکنند تکتکِ این اصلها را معکوس میکنند. کتاب حاضر نحوۀ انجام این کار را توضیح میدهد و بنابراین تأثیر سوگیری و تبلیغات بر اندیشیدنِ افراد را کاهش میدهد.
سکوت
اتمام چاپایمان و باور شخصی شوساکو اندو مانند گراهام گرین، با دین و آیین کشورش تفاوت دارد. او ژاپن را همچون مردابی میبیند که هر چیز را از درون میپوساند و هر بذری را که در آن زمین کاشته شود تباه میکند. این داستان جنگی است میان باران مدامی که از ابرهای سنّت و فرهنگ کشور میبارد و بذر مسیحیتی که با چنگ و دندان میخواهد در آن خاک ریشه بدواند، مثل پروانهای که به دام عنکبوت گرفتار شده باشد.
انسان بینقص: اخلاق در عصر مهندسی ژنتیک
280.000تومانپیشرفتهای اخیر علم ژنتیک درمان بسیاری از بیماریها را میسر ساخته و امیدواریهایی را برای درمان بسیاری از بیماریهای بیدرمان ایجاد کرده است. از سوی دیگر، این پیشرفتها دخالت انسان را در قلمروهایی ممكن كرده که تا کنون از دسترس او خارج بوده است: قلمروهای وسیعی که از تولید نوزادان آزمایشگاهی، درمان ناباروری، دستکاریهای ژنتیک برای تقویت حافظه و عضلات گرفته تا انتخاب جنسیت و ویژگیهای جسمی و ذهنی نوزادان و تراریختهسازی حیوانات و حتی انسانها را دربر میگیرد.
دروغ گویی: انتخاب اخلاقی در زندگی اجتماعی و فردی
900.000تومانآیا پزشک باید به بیمار محتضر دروغ بگوید تا ترس و اضطرابی را که حقیقت ممکن است برای او به بار آورد به تأخیر اندازد؟ آیا والدین باید این حقیقت را که فرزندشان ناتنی است از او پنهان کنند؟ آیا دانشمندان علوم اجتماعی ميبايد مفتّشانی را در لباس بیمار نزد پزشک بفرستند تا از گرایشهای نژادی و جنسیتی آنان در تشخیص و درمان بیماران مطلع شوند؟ آیا مشاوران حقوقی دولت میباید به نمایندگان کنگره دربارۀ یک لایحۀ رفاهی بسیار ضروری دروغ بگویند، نمایندگانی که اگر حقیقت را به آنان بگویند مـمکن اسـت با آن لایحه مخالفت کنند؟ و آیا روزنامهنگاران باید برای گرفتن اطلاعات از کسی که میخواهند فساد او را افشا کنند، دروغ بگویند؟
ما میان این گزينهها تفاوتهایی را میبينیم؛ اما تصمیم به اینکه دروغ بگوییم، دوپهلو حرف بزنیم، ساکت بمانیم، یا حقیقت را بگوییم در هر موقعیتی تصمیم دشواری است. دشوار است چون دورویی ممکن است شکلها، مراتب، هدفها، و نتایج بسیار متفاوتی داشته باشد. همچنین به این دلیل دشوار است که میدانیم مسئلۀ حقیقت و دروغگویی ناگزیر بر هر چه در خانوادۀ ما، جامعۀ ما و روابط کاری ما گفته میشود یا ناگفته میماند سایه میافکند. از همه دشوارتر مرزبندی میان اینهاست و يك خطمشی ثابت در اين باره دور از دسترس بهنظر میرسد.
یاکوب فون گونتن
300.000تومانروبـرت والـزر، نويسندۀ سوئيسی، يكي از بیسروصداترين نوابغ ادبيات قرن بيستم است. از ميان چهار رمانی كه نوشته است، ياكوب فون گونتن را بهترين اثر او میدانند. اين رمان گزارش كنجكاوانه و جسورانۀ مردی جوان از زندگی در مدرسهای مرموز است. والزر خلاقيت تمامعياری دارد و طنزی گزنده كه جملههای زيبايش سادگی و غرابت نقاشیهای هانری روسو را دارد.
سوزان سانتاگ معتقد است هستۀ اخلاقی هنر والزر انكار قدرت و سلطه است… و هنر در سنجيدهترين و دلپذيرترين شكل خود در آثار او موج میزند. هرمان هسه باور دارد كـه اگـر والـزر صـدهـزار خـوانـنده میداشت، جهان جايی بهتر و دلپذيرتر میشد.