فلسفهٔ اخلاق چیست؟ معیارهای اخلاقی از کجا می‌آیند؟ آیا بر هیجانات ما مبتنی‌اند، یا بر خرد، یا بر برداشتی ذاتی از خوب و بد؟ از نظر بسیاری از دانشمندان، کلید معما تماماً در زیست‌شناسی است، به‌ویژه در نظریه‌های داروینی تکامل و رفتارهایی که بقای فرد را تضمین می‌کنند. اما اگر تکامل نبردی بر سر بقا باشد، چرا برای دیگران فداکاری می‌کنیم؟

پیتر سینگر در اثر کلاسیک خود، حلقهٔ گسترنده، می‌گوید که فداکاری به شکل رانه‌ای با بنیان ژنتیکی برای محافظت از خویشاوندان و اعضای جامعه آغاز شد اما سپس به شکل مجموعه‌ای از اصول اخلاقی درآمد که آگاهانه انتخاب شده‌اند و حلقهٔ کسانی که در بر می‌گرفتند همواره رو به گسترش بوده است. او با کمک گرفتن از فلسفه و روان‌شناسی تکاملی نشان می‌دهد که فلسفهٔ اخلاق در انسان را تنها با زیست‌شناسی نمی‌توان تبیین کرد، بلکه توانایی خردورزی است که پیشرفت اخلاقی را امکان‌پذیر می‌سازد.

سبک نوشته‌های آنجلا کارتر زبانی غنی و شاعرانه دارد که با استفاده از عناصر خیال‌پردازی و روایت‌های غیرمعمول، موضوعاتی مانند جنسیت، قدرت و نقش‌های اجتماعی را مورد نقد قرار می‌دهد. او با دیدگاهی فمینیستی به بازخوانی داستان‌های کلاسیک می‌پردازد و جایگاه‌های سنتی شخصیت‌ها را زیر سؤال می‌برد، تا واقعیت‌های پنهان در پشت قصه‌های قدیمی را نمایان سازد. این بازخوانی‌ها به آثارش عمقی تازه می‌بخشند و خواننده را به تأمل وامی‌دارند.

کارتر در مجموعه داستان تالار خونین و داستان‌های دیگر، با نگاهی نو و جسورانه، مفاهیمی همچون هویت، سرکوب و آزادی را مورد کندوکاو قرار می‌دهد. او با روایت‌هایی پیچیده و تأثیرگذار، مخاطب را به دنیایی می‌برد که در آن قصه‌ها فراتر از روایت‌هایی ساده‌اند و بازتابی از آرزوها و ترس‌های انسانی به شمار می‌آیند.

این نوشته جستاری بلند یا به‌اصطلاح یک «تک‌نگاری» در باب مفهوم قصّه در شعر حافظ است با تمرکز بر این بیت از او:

معاشران گره از زلف یار باز کنید
شبی خوش است بدین قصّه‌اش دراز کنید

و خوانشی است از شعر حافظ برای یافتن تعریفی از «قصّه» از منظری حافظانه. توضیح بیشتر اینکه در پرداختن به قصّه به مفهوم مطلق روایت خلّاق، نگارنده کوشیده روشن سازد چگونه بوطیقایی را برای قصّه در شعر حافظ می‌توان یافت و این بوطیقا تا کجا و چگونه می‌تواند ما را در طرح خطوطی از بوطیقایی بدیع برای قصّه راهبر شود. در این تلاش، از میان همۀ عناصر قصّوی، به عنصر زمان و پیش از هر ویژگیِ دیگرِ زمان در متن ادبی، به معضل «آغاز» پرداخته شده با این پرسش که قصّۀ زلف یار در آن بیت کلیدی حافظ از کجا آغاز شده است، و حتی به بیانی کلی‌تر، قصّه را ما از کجا آغاز می‌کنیم.

مقاله‌های این مجلّد:

• منطقِ همه‌توانی (هری فرنکفورت)
• آیا خداوند باید بهترین را خلق کند؟ (رابرت ادمز)
• سازگاریِ اخلاقی (برنارد ویلیامز)
• امکان‌های بدیل و مسؤولیتِ اخلاقی (هری فرنکفورت)
• ضعفِ اراده چگونه ممکن است؟ (دانلد دیویدسن)
• واقع‌انگاریِ اخلاقی و دوراهه‌ی اخلاقی (فیلیپا فوت)
• مفاهیمِ زیبایی‌شناختی (فرنک سیبلی)
• مقوله‌های هنر (کندال والتن)
• کواینیدنِ کُیوف (دنیل دِنِت)
• استنباطِ بهترین تبیین (گیلبرت هارمن)