روز اول مدرسه است. در جمع شاگردان یک نفر تازه‌وارد هست، دختری ظاهراً خجالتی به نام داتی که حرکات و رفتارش بفهمی‌نفهمی عجیب و غریب است. او تمام تلاشش را می‌کند که فقط یک بچهٔ معمولی باشد اما از پسِ چنین کار ساده‌ای هم برنمی‌آید و دائم خرابکاری می‌کند. البته خیلی تقصیر خودش نیست، تقصیر رازش است. راستش او یک رباتِ انسان‌نما است. این را هیچ‌کس نباید بفهمد، دست‌کم تا یک سال… .

اگر داتی بتواند یک سال تمام رازش را مخفی نگه دارد، جایزه‌ای صدمیلیون‌دلاری نصیب خالقان خود می‌کند تا آنها بتوانند به پژوهش‌ خود برای رشد و گسترش هوش مصنوعی ادامه دهند. به نظر ساده است، نه؟ داتی هم‌زمان با تلاشش برای انجام کارهایی که از یک دختر دوازده‌ساله در مدرسه و خانه انتظار می‌رود، با مشکلاتی مواجه می‌شود که موقعیت‌های خنده‌داری را شکل می‌دهند و موضوعات اخلاقی بسیاری را پیش می‌کشند. یکی از هم‌کلاسی‌های داتی پی به موضوع جایزه می‌برد و تلاش می‌کند هویت داتی را فاش کند. داتی برای موفقیت در هدفش باید تمامی آنچه را دربارۀ انسان‌ها آموخته به کار بگیرد؛ اما آیا این تلاش کافی خواهد بود؟

ربات مخفی داستانی است بامزه، و در عین حال مقدمه‌ای است عالی برای آشنایی با اندیشه‌های فلسفی دربارهٔ هوش مصنوعی، اخلاق، هویت، ذهن، آگاهی و…

پیش‌پاافتاده‌های بنیادی، که در شماره‌های ۷ و ۸ نشریهٔ انترناسیونال سیتواسیونیست منتشر شد، در سال ۱۹۶۲ نوشته شده بود، در زمانی که ما چند نفری بودیم که از احساسی استثنایی و خطیر به شور و هیجان آمده بودیم، یعنی از این احساس که تنها کسانِ در جهانیم که دقیقاً می‌دانیم چرا نمی‌خواهیم از چنین جهانی باشیم.

ناگهان رعد سهمگينى در فضا طنين انداخت. جادو به ترق و تروق افتاد. آب درياچه به‌صورت موج‌هاى عظيمى بالا آمد، زمين شكاف برداشت، آسمان به رنگ درخشانى درآمد و همهٔ موجودات جادويى فريادى تيز، فريادى دردآلود، فريادى از سر وحشت و نااميدى سردادند… زوئه وحشت‌زده نگاه كرد. دنياى دورتادورش متلاشى شده بود. به زانو افتاد و زمزمه‌كنان گفت: «آه، گابريل، تو چه‌كار كردى؟»

در اين مجموعه:

• جنگل تاريكى‌ها
• چشمهٔ جادو
• وارثان
• جادوگرهاى سرزمين‌هاى مرداب
• سرزمين‌هاى يخ
• رُتيلا