گایتو گازدانف نویسنده روس‌زبان اوستیایی‌تبار بود که پس از انقلاب روسیه به اروپا مهاجرت کرد و بخش زیادی از عمرش را در تبعید گذراند. آثار او اغلب حول تنهایی، مهاجرت، حافظه، خشونت و بحران هویت شکل می‌گیرند و فضای آن‌ها به ادبیات اگزیستانسیال و روان‌شناختی نزدیک است.
نوشته‌های گازدانف معمولاً فضایی رؤیاگونه، مالیخولیایی و فلسفی دارند و شخصیت‌هایش میان گذشته ازدست‌رفته و زندگی بی‌ثبات مهاجرت سرگردان‌اند. بسیاری از منتقدان او را یکی از مهم‌ترین نویسندگان ادبیات مهاجرت روسی در قرن بیستم می‌دانند.