مهدی سحابی
مهدی سحابی

مهدی سحابی (۱۳۲۲–۱۳۸۸) مترجم، نویسنده، روزنامه‌نگار و هنرمند ایرانی بود که به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین مترجمان ادبیات معاصر ایران شناخته می‌شود. او تحصیلات خود را در رشته‌های نقاشی و سینما در ایران و ایتالیا آغاز کرد، اما مسیر حرفه‌ای‌اش را در ادبیات، ترجمه و هنرهای تجسمی ادامه داد. سحابی با تسلط بر زبان‌های فرانسه، ایتالیایی و انگلیسی، آثار مهمی از نویسندگان بزرگی چون مارسل پروست، ایتالو کالوینو، آلبر کامو و گوستاو فلوبر را به فارسی ترجمه کرد و بیش از همه با ترجمه سترگ مجموعه «در جستجوی زمان ازدست‌رفته» شناخته می‌شود؛ ترجمه‌ای که از مهم‌ترین دستاوردهای تاریخ ترجمه ادبی در ایران به‌شمار می‌رود. او علاوه بر ترجمه، در حوزه نقاشی، مجسمه‌سازی، عکاسی و روزنامه‌نگاری نیز فعال بود و تا پایان عمر حضوری تأثیرگذار در فضای فرهنگی و هنری ایران داشت.

مزدک

300.000تومان

مزدک یک رمان تاریخی است چون واقعیت‌های عمدهٔ تاریخی را با امانت تصویر کرده و شخصیت‌های اصلی رویدادهای آن همه شناخته‌اند. اما اهمیت این رمان صرفاً به دلیل تاریخیت و انطباق شخصیت‌ها و صحنه‌های آن با واقعیت تاریخی نیست؛ پردازش جزئی‌نگرانهٔ خرده‌شخصیت‌های خیالی، مردم کوچه و بازار و سبک زندگی آنها و تصویرپردازیِ داستانیِ مواردی که هنوز محل بحث‌اند و قطعیت تاریخی نیافته‌اند، به رمان وجهی حماسی می‌بخشد. از این موارد می‌توان به چگونگی پایان کار مزدک، هزیمت قباد و بازگشت دوبارهٔ او به تخت شاهی، و توصیف شماری از آیین‌ها و رسوم معمول زندگی ایرانیان در آن روزگار اشاره کرد. این که نویسنده در جاهایی از رمان اقوالی را مستقیماً از شاهنامه و ویس و رامین نقل کرده است جذابیت کتاب را دوچندان می‌کند.

طوفان در مرداب

350.000تومان

در قلب اروپا طوفانی برپاست که به برانداختن نظم کهن پیش می‌آید، نظمی که بر پی‌های لرزانش کلیسای بزرگ‌زمینداران و بزرگ‌مالکان کلیسا به پیشگیری فاجعه دست به دست یکدیگر می‌دهند اما با همین دستِ یاری، هر کدام دیگری را به کام طوفان می‌کشند.

همه می‌میرند

1.000.000تومان

سیمون دوبوار یکی از فعالان جنبش آزادی زنان و جنبش ضد جنگ ویتنام و دوست و همکار متفکر بزرگ فرانسوی، ژان پل سارتر، در ۱۹۵۴ جایزۀ گنکور را از آن خود کرد.
آثاری که از وی به‌جا مانده، برخی تحقیقی و بیشتر ادبی هستند و همه می‌میرند یکی از مهم‌ترین و مشهورترین رمان‌های اوست.
سيمون دوبوار در ۱۹۷۸ نامزد دریافت جایزۀ ادبی نوبل بود.