یاسوناری کاواباتا نویسندۀ ژاپنی و نخستین برندۀ ژاپنی جایزۀ نوبل ادبیات بود که در سال ۱۹۶۸ این جایزه را دریافت کرد. او در سال ۱۸۹۹ متولد شد و آثارش بیشتر به‌خاطر ظرافت، سکوت، تنهایی و زیبایی اندوهگین‌شان شناخته می‌شوند. کاواباتا در نوشته‌هایش اغلب به گذر زمان، مرگ، عشق‌های ناتمام و فاصله میان انسان‌ها می‌پرداخت و جهان سنتی ژاپن را با نثری بسیار شاعرانه و مینیمال روایت می‌کرد. آثاری مانند «استاد»، «هزار درنا» و «آوای کوهستان» از مهم‌ترین آثار ادبیات ژاپن محسوب می‌شوند.
جهان داستانی کاواباتا آرام، سرد و عمیقاً احساسی است؛ جهانی که در آن سکوت و جزئیات کوچک اهمیت زیادی دارند. منتقدان، او را استاد ایجاز و فضای شاعرانه می‌دانند و آثارش را بازتابی از زیبایی‌شناسی سنتی ژاپن توصیف کرده‌اند. در عین حال، برخی نیز فضای بیش از حد مالیخولیایی و دوری احساسی شخصیت‌هایش را مورد توجه قرار داده‌اند. با این حال، کاواباتا همچنان یکی از مهم‌ترین نویسندگان ادبیات مدرن ژاپن به‌شمار می‌رود.