Showing all 2 resultsSorted by latest

واتسلاف هاول نمایشنامه‌نویس، نویسنده، روشنفکر، فعال حقوق بشر و سیاستمدار اهل چک، در ۵ اکتبر ۱۹۳۶ در پراگ به دنیا آمد و در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۱ درگذشت. او یکی از برجسته‌ترین مخالفان حکومت کمونیستی چکسلواکی بود و به دلیل فعالیت‌های سیاسی و دفاع از آزادی‌های مدنی بارها زندانی شد. هاول با نمایشنامه‌هایی چون «مهمانی باغ»، «یادداشت» و «اعتراض» به شهرت رسید؛ آثاری که با زبانی طنزآمیز و نمادین، بوروکراسی، استبداد و ازخودبیگانگی انسان مدرن را نقد می‌کردند. او از نویسندگان اصلی منشور حقوق بشری «منشور ۷۷» بود و پس از انقلاب مخملی ۱۹۸۹ به نخستین رئیس‌جمهور دموکراتیک چکسلواکی و سپس نخستین رئیس‌جمهور جمهوری چک تبدیل شد. واتسلاف هاول امروزه نه‌تنها به‌عنوان یکی از مهم‌ترین نمایشنامه‌نویسان اروپای شرقی، بلکه به‌عنوان نمادی جهانی از مبارزهٔ مسالمت‌آمیز برای آزادی، دموکراسی و کرامت انسانی شناخته می‌شود.

نمایش 9 12 18

نامه‌های سرگشاده

1.400.000تومان

این گزیدهٔ تاریخی از نوشته‌های واتسلاف هاول حاصل بیست و پنج سال مشاهدات و تأملات اوست که خواندن آنها سیر تکامل و تحول فکری او را به ما نشان می‌دهد: از نمایشنامه‌نویسی کم‌ و بیش شناخته‌شده، که شجاعانه زبان به انتقاد از رهبران چکسلواکی می‌گشود، تا انتخابش به مقام ریاست‌جمهوری که در نخستین سخنرانی خطاب به شهروندان جامعهٔ خود گفت: «گمان نمی‌کنم مرا به این منصب خوانده باشید تا من هم به شما دروغ بگویم.» بعضی از نوشته‌های این مجموعه، مثل «دکتر هوساک عزیز»، به دلیل تأثیر سرنوشت‌سازی که بر نسلی از دگراندیشان و روشنفکران اروپای شرقی داشته‌اند حالا دیگر جایگاهی تقریباً افسانه‌ای پیدا کرده‌اند. اما تمام این نوشته‌ها درمجموع مظهر شور و حرارت فکری او، و اعتقاد راسخ اخلاقی و تسلیم‌ناپذیری و فصاحت بی‌تکلفش در نوشتار هستند و متون مهمی در ادبیات وجدانی در جهان امروز محسوب می‌شوند.

قدرت بی‌قدرتان

420.000تومان

نظام پساتوتالیتر همیشه و در هر قدم مردم را لمس می‌کند، اما همیشه با دستانی پوشیده در دستکش‌های ایدئولوژیک. برای همین است که زندگی در این نظام چنین آکنده از دورویی و ریا و دروغ است. لازم نیست مردم همهٔ دروغ‌ها و مغلطه‌های این نظام را باور کنند، اما باید چنان رفتار کنند که گویی باورشان دارند، یا دست کم در سکوت از کنارشان بگذرند. لزومی ندارد این دروغ‌ها را بپذیرند. کافی است بپذیرند که با این دروغ‌ها و در بطن آنها زندگی کنند، زیرا بدین‌ترتیب بر نظام صحه می‌گذارند، اطاعتشان را از نظام نشان می‌دهند، نظام را می‌سازند، و اصلا خود نظام می‌شوند.