هیو گاف تاریخ‌نگار و استاد بازنشستۀ تاریخ در دانشگاه کالج دوبلین است و بیشتر به‌خاطر پژوهش‌هایش دربارۀ انقلاب فرانسه شناخته می‌شود. او در کتاب «ترور در انقلاب فرانسه» به دورۀ ترور در انقلاب فرانسه می‌پردازد و تلاش می‌کند این خشونت سیاسی را فقط به چند چهرۀ مشهور مثل روبسپیر محدود نکند، بلکه آن را در دل بحران‌های جنگ، ترس از ضدانقلاب، فروپاشی نظم قدیم و شکل‌گیری جمهوری تازه توضیح دهد. نگاه گاف تحلیلی و تاریخی است؛ او ترور را نه صرفاً انفجار کور خشونت، بلکه پدیده‌ای پیچیده می‌بیند که از ترکیب آرمان‌گرایی انقلابی، فشارهای سیاسی و اضطراب‌های اجتماعی به‌وجود آمد. اهمیت کار او در این است که موضوعی پرتنش را با زبانی روشن، فشرده و قابل‌فهم بررسی می‌کند.