نمایش یک نتیجه
هانری برگسون فیلسوف برجستۀ فرانسوی اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم بود که بیشتر به خاطر اندیشههایش دربارۀ زمان، آگاهی، خلاقیت و شهود شناخته میشود. او معتقد بود واقعیت و زندگی را نمیتوان فقط با منطق خشک و تحلیل علمی فهمید، زیرا بخش مهمی از تجربۀ انسانی سیال، زنده و در حال تغییر است. برگسون میان «زمانِ واقعیِ زیسته» و زمانِ مکانیکیِ ساعت تفاوت میگذاشت و میگفت انسان زمان را درونی و پیوسته تجربه میکند، نه بهصورت لحظههای جدا از هم. او همچنین مفهوم «جهش حیاتی» را مطرح کرد؛ این ایده که حیات نیرویی خلاق و پویاست که مدام شکلهای تازهای از زندگی و آگاهی ایجاد میکند. فلسفه برگسون تأثیر زیادی بر ادبیات، روانشناسی، هنر و فلسفه معاصر گذاشت و او در سال ۱۹۲۷ جایزه نوبل ادبیات را نیز دریافت کرد.
مقدمه بر مابعدالطبیعه
100.000تومانمقدمه بر مابعدالطبیعۀ برگسون که در حکم گفتار در روشِ اوست، نخستین کتاب فلسفی قرن بیستم است که در عنوانش، چند سالی پیش از مقدمه بر مابعدالطبیعۀ هایدگر، لفظ مابعدالطبیعه آمده است. به مناسبت انتشار همین نوشته است که بعدتر نزاع معروف بر سر برگسونیسم درمیگیرد.
نوشتۀ دوم، فلسفۀ فرانسوی، گزارشی است از سیر سیصدسالۀ فلسفۀ فرانسوی، از دکارت تا خود برگسون، در بیان فیلسوفی فرانسوی که خود پایی در قرن پشت سر دارد و پایی -پایدار و رهگشا- در سدۀ پیش رو.
از پس این دو نوشته، پیگفتاری از ژیل دلوز با عنوان «بازگشت به برگسون» آمده که بیش از صِرف ستایشی دیگربار از فیلسوفی بزرگ است؛ تأکیدی است مؤکد بر اهمیّت و معنای امروزینِ بازگشتن به برگسون.
پیوستهای مترجم تمهید و تلاشی است برای آشنایی بیشتر با آنچه فلسفۀ برگسون، در آنجا و اینجا، ساخته است و میسازد.