قسطنطنیه داستان یک شهر و یک دودمان است و با این‌ اعتقاد نوشته شده که سلسله‌ها در شکل دادن به شهرها به‌اندازهٔ ملیت، آب‌وهوا و وضعیت جغرافیایی نقش داشته‌اند. قسطنطنیه داستان مکانی است که زمانی طولانی بزرگ‌ترین شهر سلسله‌ایِ عالم بود. زیرا آن‌چه موجب ایجاد تنها پایتختی در جهان شده بود که در همهٔ سطوح سیاسی، نظامی، دریایی، مذهبی (مسلمان و مسیحی هردو)، اقتصادی، فرهنگی و تغذیه‌ای نقش داشت تأثیر متقابل سلسلهٔ عثمانی و قسطنطنیه بود.
«چشم‌انداز» بزرگ‌ترین مایهٔ لذت قسطنطنیه بود. ترکیب آب و معماری‌اش آن‌قدر خیره‌کننده بود که بوسفور را شاعران «مرواریدی در میان دو زمرد» و «جواهری بی‌نظیر در حلقهٔ امپراتوری جهانی» نام گذاشته بودند. عشق به چشم‌انداز بر نقشهٔ خانه‌های شهر تأثیر گذاشته بود.
در این شهرِ چشم‌اندازها، منظره مانندِ گفتار یا نوشتار، نوعی ارتباط مدام بود. سلطان اغلب مواقع از ایوان قصر توپکاپی با تلسکوپ غَلَطِه را تماشا می‌کرد و اهالی غَلَطِه در هر فرصتی با تلسکوپ قصر را تماشا می‌کردند…
این کتاب چشم‌انداز تمام‌نمای تاریخ قسطنطنیه است.