جوانگ‌دزو یا ژوانگ‌زی فیلسوف و عارف بزرگ چینی بود که در حدود قرن چهارم پیش از میلاد زندگی می‌کرد و یکی از مهم‌ترین چهره‌های مکتب دائوئیسم به شمار می‌رود. او معتقد بود انسان زمانی به آرامش و آزادی واقعی می‌رسد که از وابستگی به قدرت، قضاوت‌های خشک و تلاش دائمی برای کنترل جهان فاصله بگیرد و با جریان طبیعی زندگی هماهنگ شود. جوانگ‌دزو در نوشته‌هایش با داستان‌ها، تمثیل‌ها و گفت‌وگوهای شاعرانه نشان می‌دهد که مرز میان خواب و بیداری، حقیقت و خیال، یا درست و نادرست همیشه آن‌قدر قطعی نیست که انسان تصور می‌کند. او نگاه انتقادی به جاه‌طلبی، دانشِ متکبرانه و قوانین سخت اجتماعی داشت و بر سادگی، رهایی ذهن و انعطاف‌پذیری تأکید می‌کرد. اندیشه‌های او تأثیر عمیقی بر فلسفه، عرفان و فرهنگ شرق آسیا گذاشته‌اند.