شرحی موجز و در عین حال فراگیر از حیات فکری زیگموند فروید، از آغاز تجارب بالینی او در وین دههٔ ۱۸۸۰ تا سال‌های پایانی زندگی‌اش در دههٔ ۱۹۳۰ در لندن. این نگاه گاهشمارانه به‌وضوح نشان می‌دهد که چگونه آرای فروید پیوسته غنا یافتند و در قالبی درمانگرانه ریخته شدند. از آنجا که رهیافت‌های او، شامل مفاهیمی مانند عقدهٔ ادیپ و تأویل رؤیا، همچنان بر بسیاری از رشته‌های دانش اثرگذارند، این درآمد گیرا و خواندنی هم به کار اهلِ فن می‌آید و هم برای هر علاقه‌مند به روانکاوی و تاریخ اندیشه جذاب است. آنچه فروید در جایگاه یکی از نوآورترین و انقلابی‌ترین چهره‌های قرون نوزدهم و بیستم، به تاریخ اندیشه افزود، به‌رغم مناقشات و انتقادات، هنوز زنده و پویا است.

برخی والدین، درست مثل نجاری که تنهٔ درخت را بُرش می‌زند و از آن چند صندلی می‌سازد، طبق نقشه، برای تربیت فرزندانشان طرحی کامل و دقیق در ذهن دارند. آنها آيندهٔ فرزندان را به‌دقت تصور می‌کنند و می‌کوشند تا آنها را طوری شکل دهند که به آن طرح ایدئال تبدیل شوند.

در مقابل، والدینی هستند که برای شکل دادن به فرزندان تلاشی نمی‌کنند. آنها به باغبانی می‌مانند که از کودک همچون گیاهان حساس باغچه مراقبت می‌کند. فرزندان را در بستری امن و آزاد پرورش می‌دهند و اجازه می‌دهند تا هر یک از آنها، موجودی مستقل و یگانه و خلاق شود.

آلیسون گوپنیک، استاد روانشناسی رشد و کودک در دانشگاه برکلی، که خود هم مادر است و هم مادربزرگ، این دو الگوی والدین را در کنار هم گذاشته و به ما می‌آموزد که باغبان باشیم، نه نجار.

خودشناسی با روش یونگ با استفاده از «تکنیک رمزواژه» شیوۀ جالب و هیجان‌انگیزی را براساس نظریه‌های روانشناس بزرگ کارل گوستاو یونگ ارائه می‌دهد. «تکنیک رمزواژه» قادر است تیپ‌های مختلف روانشناختی را مشخص کند و ساختارها و پویایی شخصیت هریک از این تیپ‌ها را بررسی نماید. همچنین شناخت وسیع‌تری از «خود» درونی انسان و ارتباط شخصیتی وی ارائه می‌دهد. علاوه بر این، روشی برای کار با کهن‌الگوهای یونگی در اختیار قرار می‌دهد.

این کتاب به دلیل سبک نگارش روان و سرگرم‌کننده‌اش برای هر کس که علاقه‌مند به شناخت خود و رشد شخصیتی‌اش باشد قابل استفاده و جالب توجه است.

مایکل دانیلز روانشناس زبده‌ای است که علاقه‌ای دیرین به مکتب روانشناسی یونگ و موضوعِ خودشکوفایی دارد. وی یکی از مربیان ارشد رشتۀ روانشناسی در پلی‌تکنیک لیورپول است.

دکتر آلیور ساکس، از برجسته‌ترین پزشکانِ نویسندۀ قرن بیستم و بیست‌ویکم، داستان‌‌های عجیب اما واقعی انسان‌هایی را روایت می‌کند که در دنیای غریب  و به‌ظاهر  گریزناپذیر انواع اختلال‌های عصب‌روان‌شناختی به دام افتاده‌اند.
در این کتاب حکایت افرادی آمده که گرفتار ناهنجاری‌های فکری و ادراکیِ باورنکردنی هستند: بیمارانی که خاطراتشان را از دست داده‌اند، و همراه آن بخش بزرگی از گذشته‌شان را؛ بیمارانی که قادر به تشخیص افراد یا اجسام آشنا نیستند؛ دست‌ها و پاهایشان برایشان بیگانه شده و حتی انسان‌هایی عقب‌افتاده قلمداد شده‌اند، اما در همین حال از استعدادهای هنری و ریاضیاتی ناشناخته و فوق‌العاده‌ای برخوردارند.
دکتر ساکس لحظه‌ای هم فراموش نمی‌کند که مسئولیت نهایی پزشک در برابر کیست: «انسانی دردمند که رنج می‌کشد و مبارزه می‌کند.»