فراتر از ایدئولوژی
«فرشتۀ ظلمت»، فراتر از یک داستان ایدئولوژیک است؛ شرح مراقبههایی است درونی و شاعرانه و عارفانه و، به قول ارنستو ساباتو، جنونآمیز. بیخود نیست که ساباتو پیوسته هنر را مستمسکی برای دستیافتن به عالم غیب، که همان دنیای نهانی تصورات و تخیلات است، میخوانْد و میگفت هنرمندان و عرفا و دیوانگان، از منظر ارتباط با عالم غیب، شبیه همدیگرند. او همواره به آرتور رمبو اشاره میکرد: «درونبینی! باید به درون نگریست!»








