کتابی علیه اخبار و ضد دادههایی که میتوان نامشان را اطلاعاتِ فستفودی گذاشت. نخستین پیشنهاد آن است که باید به خوانشِ «مقالات طولانیِ روزنامه و مجله، جستارها، گزارشهای تفصیلی، رپرتاژها، فیلمهای مستند و کتاب» که بخش عمدهای از مطالب آنها باارزش است و بینشهای جدید و اطلاعات عمیق ارائه میدهد روی آورد. تأکید نیز بر آن است که این مطالب به صورت چاپی خوانده شوند و نه آنلاین.
من کوشیدهام متنی را به رشتهٔ تحریر درآورم که میخواهد تا جایی که ممکن است ساده و روشن باشد، ولی غنا و عمق اندیشههای فلسفی را نادیده نگیرد. هدف من تنها چشاندن مزهٔ فلسفه و ارائهٔ شرحی سطحی یا مطالعهای متأثر از روندهای مردمپسند نیست، بلکه میخواهم این اندیشهها را در تمامیتشان به نمایش بگذارم تا دو نیاز را برآورده کنم
کلان داده چیست و چگونه زندگی ما را تحتتأثیر قرار میدهد؟ وجوه تاریک و منفی کلانداده چیست؟ چگونه میتوان از مضرات کلانداده رها شد؟ اینها سؤالاتی است که کتاب حاضر قصد دارد به آنها پاسخ دهد.
درک یک پایان: درکی که دیگر حتی فرصتی برای اختراع مجدد گذشته و ساختن روایتهای تازه از آنچه روی داده نداری. مردی به نام تونی وبستر، در سالهای پایانی میانسالی و در دههی هفتم عمر، ناگهان با دریافت نامهای عجیب از مادر معشوقهی سابقش مجبور به بازخوانی روزهای جوانی میشود و در این میان آنچه بیش از همه برایش زیر سؤال میرود حقایقی است دربارهی خودش و دیگران که تا بهحال بدیهی میانگاشته، خاطراتی که برای کاهش خسارات ترومای روحی حادثهای در سال های جوانی و غریزهٔ صیانت نفسش آنها را دیگرگونه و تحریفشده به بایگانی ذهنش سپرده است.
کییرکگور فیلسوف دانمارکی می گوید: «زندگی را فقط رو به عقب میتوان فهمید، اما رو به جلو باید زیست.» تونی وبستر، شخصیت اصلی کتاب «درک یک پایان»، که اکنون مردیست پا به سن گذاشته، بر اثر دریافت وصیتنامهٔ دوستی قدیمی در پی فهم و ادراک رو به عقب زندگیاش برمیآید و خاطرات گذشته را بازخوانی میکند.
داستان «محاکمۀ خوک» از روزی شروع میشود که یک خوک در گشت و گذار روزانهاش کودکی را به قتل میرساند و از محل جنایت دور میشود. با سر و صدای مادر نوزاد، مردان روستا خوک را زیر درختی خوابیده مییابند در حالی که خون داغ از دهانش جاری است. قاتل دستگیر و به دست دادگستری سپرده میشود تا دادگاه عدالت را جاری کند. داستان اصلی از همین جا آغاز میشود که خوک چطور باید از خودش دفاع کند؟ رفتار انسانها در برابر موجودی که زبان دفاع از خود ندارد چگونه است؟
«درد نهفته» به شیوۀ رمانهای کلاسیک با جزئیاتپردازی و توصیفات فراوان روایت میشود. این میزان از پرداختن به جزئیات صحنهها، لباسها و خلق و خو و رفتار شخصیتها در بسیاری مواقع آثار بالزاک را به خاطر میآورد: «به جلو خان کافه ککستن میرسد، خم میشود و از در کوتاه به داخل میرود و در روشنایی متغیرالجهت و هوای آلودۀ آن جا میایستد. پیشغرفهای با آتشی خرد، نیمکتهایی که از سایش موزههای بیشمار برق افتادهاند، چهار میز که روی هر یک شمعی دودکنان میسوزد. شخص ککستن، دست به کمر، کنار آتش ایستاده، از بالای شانهها شش تن از مهمانان آن شب جناب را، که بیحال و رمق از می و خستگی، دومینو بازی میکنند، تماشا میکند. ککستن با دیدن جیمز حالتی از خوشامدگویی به چهرۀ خود میدهد و دو مرد با یکدیگر سلام و علیک میکنند.»
دشمنِ بزرگ دموکراسی کودتاست. در کودتاهای کلاسیک، روز قبل و روز بعد وجود دارد «و بین این دو روز، وقایع بسیار جدی روی میدهد به گونهای که تفاوت میان دیروز و امروز برای همگان آشکار است.» کودتای کلاسیک، بر یقین استوار است. همگان باید یقین داشته باشند کودتا پیروز و مستقر شده است. «اگر کودتا یقین ایجاد نکند یا محکوم به شکست است یا شروع جنگ داخلی.» امّا «کودتاچیان قرن بیست و یکم اصرار دارند آنچه را عوض شده از مردم پنهان دارند.
مری میجلی در “علم و شعر” مدّعی است که همۀ علم از دل تفکّر فلسفی، یعنی از دل نقد شهودهای خلّاقانه، بیرون میآید. از دیدِ او، روزگارِ تصوّر علمی که همچون مهارتی مستقل و خودآیین، عقلانیّت را در انحصار خود داشته و یگانه بازیگرِ صحنهی زندگی انگاشته شود و شخصیّتی همهفنحریف به شمار آید، سر آمده است.
