طی دهه‌های گذشته، ترجمه کتاب‌های مرجع هنری نقش حیاتی در شکل‌گیری دانش و درک جامعه ایرانی از گستره هنر جهانی ایفا کرده است. آثاری چون «تاریخ هنر» ارنست گامبریج با روایت روان و داستان‌گون خود، یا کتاب‌های جامع‌تری مانند تاریخ هنر جنسن و هلن گاردنر، سهم بزرگی در معرفی مکاتب و دوره‌های هنری غرب داشته‌اند. همچنین، مترجمان کوشیده‌اند با ترجمه آثاری نظیر «هنر مدرن» نوربرت لینتن و آرناسون، پُلِ ارتباطی محکمی با تحولات قرن بیستم ایجاد کنند.