آلبر کامو نویسنده، فیلسوف، روزنامهنگار و نمایشنامهنویس فرانسوی-الجزایری، در ۷ نوامبر ۱۹۱۳ در موندووی الجزایر (تحت حاکمیت فرانسه) به دنیا آمد و در ۴ ژانویهٔ ۱۹۶۰ در یک سانحهٔ رانندگی در فرانسه درگذشت. او یکی از برجستهترین چهرههای ادبی و فکری قرن بیستم بهشمار میرود و آثارش پیرامون مفاهیمی چون پوچی، آزادی، شورش، عدالت و وضعیت انسان در جهانی بیمعنا شکل گرفتهاند. از مشهورترین آثار او میتوان به رمانهای «بیگانه»، «طاعون»، «سقوط» (La Chute) و کتابهای فلسفی «افسانهٔ سیزیف» و «انسان طاغی» اشاره کرد. کامو اگرچه اغلب در کنار اگزیستانسیالیستها قرار میگیرد، خود را متعلق به این مکتب نمیدانست و اندیشهٔ «پوچی» و «طغیان» را به شیوهای مستقل بسط داد. او در سال ۱۹۵۷، در ۴۴ سالگی، جایزهٔ نوبل ادبیات را به دلیل «نقش مهم آثارش در روشن ساختن مسائل وجدان انسانی در عصر حاضر» دریافت کرد و همچنان یکی از پرخوانندهترین و تأثیرگذارترین نویسندگان جهان محسوب میشود.
