اندیشهٔ جورجو آگامبن متکی بر تخصصی بی‌بدیل در عرصهٔ سنت‌های کلاسیک فلسفه و بلاغت، دستورشناسی عهد باستان متأخر، الاهیات مسیحی و فلسفهٔ مدرن است. اخیراً آگامبن اندیشهٔ خود را به سوی تأسیس امر اجتماعی و برخی نتایج اخلاقی-سیاسی انضمامی در مورد وضعیت جامعهٔ امروز و جایگاه فرد در آن معطوف کرده است. او در هومو ساکر در نظر دارد تا مسألهٔ امکان ناب و بالقوگی و قدرت را با مسألهٔ اخلاق سیاسی و اجتماعی در بستری به هم متصل کند که در آن مسألهٔ مزبور بنیاد دینی و متافیزیکی و فرهنگی سابق خود را از دست داده است. او با تکیه بر تحلیل فوکو از زیست‌سیاست، دست به پژوهشی گسترده و عمیق و دقیق دست می‌زند در مورد حضور ضمنی یا نهفتهٔ تصور زیست‌سیاست در تاریخ نظریهٔ سیاسی سنتی. طبق نظر او، از نخستین رساله‌های نظریهٔ سیاسی، به‌خصوص در انگارهٔ ارسطویی انسان به‌مثابهٔ حیوان سیاسی، و در سراسر تاریخ اندیشهٔ غربی در مورد حاکمیت،‌ نوعی انگارهٔ حاکمیت در مقام قدرت مشرف بر «حیات» مندرج است. دلیل پنهان ماندن این انگاره این است که امر مقدس و تصور تقدس از تصور حاکمیت تفکیک‌ناپذیر شده است.

برای بیشتر چینیان، جوانگ دزو مُعرَف حد اعلای هر آن چیزی است که در انسان می‌ستاییم. او درخشان و اسرارآمیز، و عمل‌گرا به معنای فلسفی کلمه، شوخ‌طبع و لذت‌بخش، پیروزشده در آسوده بودن از نیاز به پیروزی، و از همه مهم‌تر آزاد است. او خودِ خودش است، که چون باد و آب در زندگی به گشت درآمد، و از شادمانگی‌های بسیارش بی‌تعلق‌های ملال‌انگیز کیف کرده. جوهر جوانگ دزو همان معنای آزادی فرجامین است. او از عهده بر‌می‌آید در جهان آشوب‌زده در سلامت کامل زندگی کند؛ از حدِ اعلای انسانیت لذت ببرد، بی‌آنکه از آن فروکشیده شود. انگار او از میان همۀ پرده‌های مصائب بشریت که حقیقت ازلی را پنهان می‌دارند، نگاه می‌کند.

چرا از هنر لذت می‌بریم؟ چه چیزی ما را به آفرینش آثار هنری برمی‌انگیزد؟ علوم اعصاب چگونه می‌تواند ما را در درک ذوق هنری خودمان یاری کند؟

روان‌شناسی هنر درآمدی است دربارهٔ مجموعهٔ منتخبی از راه‌های پرشماری که در آنها روان‌شناسی می‌تواند به ما در درک و تحسین فعالیت‌های خلاق کمک کند. این کتاب با بررسی چگونگی درک ما از وجوه گوناگون هنر، از رنگ گرفته تا حرکت، آفرینش هنری را همچون شکلی از رفتار انسانی بررسی می‌کند که در طول تاریخ منبع همیشگی الهام و کشمکش و گفتگو بوده است. این کتاب همچنین بحث می‌کند که چگونه عواملی مانند جعل و فناوری بازتولید و تبعیض جنسیتی بر قضاوت ما دربارهٔ هنر تأثیر می‌گذارند.

روان‌شناسی هنر با طرح این پرسش که علم روان‌شناسی چه ارتباطی با درک ارزش هنری دارد، خواننده را با روش‌های جدید تفکر درباره نحوهٔ آفرینش و پذیرش و کاربرد هنر آشنا می‌کند.

جورج مَدِر استاد روان‌شناسی در دانشگاه لینکلن انگلستان است. علایق پژوهشی اصلی‌اش عبارت‌اند از ادراک حرکت، هنر، و توهم بصری.