شل سیلورستاین شاعر، نویسنده، کاریکاتوریست، آهنگساز و تصنیف‌پرداز امریکایی، کتاب‌هایی به‌ظاهر برای کودکان و درواقع برای همگان نوشت که همواره بحث‌انگیز و جالب توجه بوده‌اند. این آثار از نبوغ نویسنده‌ای حکایت داشت که عمیق‌ترین مسائل بشری را در قالب ساده‌ترین و کوتاه‌ترین جملات و نقش‌ها به طرزی به‌یادماندنی بیان می‌کرد. او که در این کتاب‌ها خود را عمو شلبی می‌نامید، نویسنده‌ای اصیل و تقلیدناپذیر بود با طنزی عمیق و ظریف و نگاهی متفاوت به زندگی، آثار او بی‌شک از کلاسیک‌های معاصر ادبیات به شمار می‌رود.

علم و شعر پژوهشی است ساده و روشن و بسیار ضروری درباره این‌که چرا و چگونه است که علم چنین نیروی عظیمی در شکل دادن به نحوه درک ما از خود، رفتارهایمان در برابر دیگران، و جایگاهمان در جهان دارد. فیلسوف بنام اخلاق، مری میجلی، با بینش دقیق و نثر روان خود نشان می‌دهد که چگونه ریشه‌های این مسئله به تصویر قطعه‌قطعه و اتم‌باورانهٔ علم باز می‌گردد که میراث ما از قرن هفدهم است.

تکه‌تکه کردن جهان به بخش‌های کوچک‌تر و مشاهدهٔ جداگانهٔ هر یک از بخش‌ها ممکن است در علم راهگشا باشد، اما این کتاب به‌روشنی توضیح می‌دهد که چرا این نوع رویکرد هنگامی که برای درک خویشتن یا محیط اطراف و دیگر افراد به کار گرفته می‌شود، نتایج فاجعه‌باری می‌تواند داشته باشد. مری میجلی با اتکا به مثال‌های گوناگون، از فرضیهٔ گایا گرفته تا بحث‌های اخیر دربارهٔ مفهوم میم، به‌روشنی شرح می‌دهد که این وضعیت چه میراث نامبارکی برای ما داشته است: کوشش‌های گمراهانه برای تقلیل ذهن به بدن، فردگراییِ سیاسی و اخلاقی، و تاخت و تازی بی‌دلیل به علم.

علم و شعر با استدلال‌های قدرتمندش دربارهٔ این‌که هنر و شعر چگونه می‌توانند به ما در حل برخی از این مشکلات یاری رسانند، کتابی است بسیار خواندنی برای همهٔ کسانی که به فلسفه و رابطهٔ میان علم و هنر علاقه‌مندند.

در این مجموعه سی تن از شاعران و از هر یک چند اثر به تناسب نقش سازنده‏شان در رشد و تحول شعر نو فارسی برگزیده شده است. در نحوۀ چیدمان این شاعران و آثار آنان در عین حال که ترتیب تاریخی نسبی رعایت شده است، در وهلۀ اول ساماندهی منظومه‏ای مورد نظر بوده که در آن مجموع یکصد شعر برگزیده شده در پیوند با یکدیگر، به گونه‏ای وحدت ارگانیک دست یابند. به عبارت دیگر، کل مجموعه به شکل دایره‏ای است که مرکزی دارد و شعاع‌هایی که ساحت درونی دایره را با آن مرتبط می‏سازد. مرکز دایره مظهر برآیندی از جهان‏ها و جهان‏بینی‏های شاعرانه است که تخیل خلاق هریک از این شاعران به شیوۀ خود و در محدودۀ توانایی‏های هنری خود به میانجی زبان در عرصۀ فرهنگ ادبی ایران آفریده است.

از منظر ژانرشناسی، تقریبا همۀ آثار بـرگزیـده شـده از نـوع غـنایـی‏اند.