اونوره دو بالزاک (۱۸۹۵–۱۷۹۹) یکی از ستون‌های اصلی رمان مدرن و خالق جهان عظیم «کمدی انسانی» است؛ مجموعه‌ای از ده‌ها رمان و داستان که جامعۀ فرانسه پس از انقلاب را با دقتی واژگون‌کننده ترسیم می‌کند. بالزاک جهان ادبی خود را چون یک اکوسیستم زنده ساخت: شخصیت‌هایی که از داستانی به داستان دیگر بازمی‌گردند، طبقات اجتماعی که همچون قطعات یک ماشین بزرگ در کنار هم حرکت می‌کنند، و شهری چون پاریس که به‌مثابه ارگانیسمی پیچیده، فضای روانی و اخلاقی انسان‌ها را شکل می‌دهد. او با نگاهی تیزبین به روابط قدرت، پول، جاه‌طلبی و سقوط اخلاقی، تصویری بی‌پرده از جامعه ارائه می‌دهد. ایده‌های بالزاک حول این محور می‌چرخند که انسان محصول محیط، میل و ساختارهای اجتماعی است؛ اما در عین‌حال فردیت او، با تمام وسوسه‌ها و ضعف‌ها، نیرویی محرک در داستان‌هاست. او جهان را میدان کشمکش میان آرزو و محدودیت می‌بیند؛ میان خواستِ پیشرفت و دیوارهای سخت طبقاتی. بالزاک در «کمدی انسانی» نشان می‌دهد که چگونه عشق، هنر، سیاست و تجارت زیر سایۀ نیروی سرمایه و جاه‌طلبی از شکل می‌افتند یا پیچیده می‌شوند. جهان او نه‌تنها تکه‌نگاری‌ای از جامعه فرانسه است، بلکه الگویی برای فهم جهان مدرن: شهری‌شدن، فردگرایی، بی‌ثباتی اخلاقی، و تلاش بی‌پایان انسان برای ساختن هویت و جایگاه خویش. به همین دلیل، آثارش همچنان زنده‌اند؛ زیرا جهان امروز، در بسیاری از سطوح، همان صحنه‌ای است که بالزاک نخستین بار با چشمی بی‌رحم و دقیق آن را ترسیم کرد.