گوردون اوریانز زیست‌شناس، بوم‌شناس و از چهره‌های برجستۀ روان‌شناسی تکاملی است که بخش مهمی از پژوهش‌هایش به رابطۀ میان تکامل انسان، ادراک و ترجیحات زیبایی‌شناختی اختصاص دارد. او بیشتر به‌خاطر نظریه‌هایی شناخته می‌شود که توضیح می‌دهند چرا انسان‌ها به برخی مناظر طبیعی، الگوهای محیطی یا حتی داستان‌ها و نمادهای خاص گرایش دارند. اوریانز معتقد است بسیاری از سلیقه‌ها، ترس‌ها و ترجیحات ما ریشه در تاریخ تکاملی گونه انسان دارند و محصول میلیون‌ها سال سازگاری با محیط هستند. در کتاب «یاد جنگل دور» او از دیدگاهی میان‌رشته‌ای، ادبیات، هنر، طبیعت و روان‌شناسی را کنار هم قرار می‌دهد تا نشان دهد چگونه میراث تکاملی ما هنوز بر شیوۀ درک زیبایی، خطر، روایت و جهان پیرامون اثر می‌گذارد. آثار او جایگاه مهمی در پیوند دادن زیست‌شناسی تکاملی با علوم انسانی و مطالعات فرهنگی دارند و به درک عمیق‌تر ریشه‌های رفتار و تجربه انسانی کمک می‌کنند.