کارلو گینزبورگ تاریخ‌نگار ایتالیایی و از چهره‌های اصلی میکروتاریخ است؛ رویکردی که به‌جای روایت‌های بزرگ و کلی، از دل زندگی یک فرد یا یک پروندۀ کوچک به ساختارهای عمیق‌تر جامعه و فرهنگ می‌رسد. او در کتاب «پنیر و کرم‌ها» زندگی و اندیشه‌های یک آسیابان ایتالیایی به نام منوکیو را بررسی می‌کند که در قرن شانزدهم به‌دلیل باورهای غیرمتعارفش با دادگاه تفتیش عقاید روبه‌رو شد. گینزبورگ از خلال این پرونده نشان می‌دهد که مردم عادی هم جهان فکری پیچیده‌ای داشتند و فرهنگ رسمی کلیسا تنها منبع شکل‌دهندۀ باورهای آنان نبود. اهمیت کار او در این است که تاریخ را از انحصار شاهان، جنگ‌ها و نخبگان بیرون می‌آورد و نشان می‌دهد ذهن، زبان و تخیل یک انسان معمولی هم می‌تواند دریچه‌ای مهم برای فهم یک دوران باشد.