مارگارت مک‌میلان تاریخ‌نگار کانادایی و از شناخته‌شده‌ترین نویسندگان تاریخ سیاسی و دیپلماتیک قرن بیستم است. او در کتاب «پاریس ۱۹۱۹» به کنفرانس صلح پاریس پس از جنگ جهانی اول می‌پردازد؛ دوره‌ای کوتاه اما سرنوشت‌ساز که در آن رهبران قدرت‌های پیروز، نقشۀ سیاسی بخش بزرگی از جهان را دوباره ترسیم کردند. مک‌میلان با نثری روشن و روایی نشان می‌دهد تصمیم‌هایی که در آن چند ماه گرفته شد، فقط پایان یک جنگ نبود، بلکه آغاز بسیاری از بحران‌ها، مرزبندی‌ها و تنش‌های قرن بعد را رقم زد. نگاه او دقیق، انسانی و ضدساده‌سازی است؛ به‌جای آن‌که تاریخ را فقط کار چند دولت‌مرد بداند، شبکه‌ای از منافع ملی، جاه‌طلبی‌ها، ترس‌ها، امیدها و خطاهای سیاسی را کنار هم می‌گذارد. اهمیت کار او در این است که تاریخ دیپلماسی را از حالت خشک و رسمی بیرون می‌آورد و آن را به روایتی زنده، خواندنی و قابل‌فهم تبدیل می‌کند.