کارل گوستاو یونگ (۱۸۷۵–۱۹۶۱) روانپزشک و اندیشمند سوئیسی بود که مکتب روانشناسی تحلیلی را بنیان گذاشت. او ابتدا از همکاران نزدیک زیگموند فروید بود اما بعدها بهدلیل اختلاف دیدگاه دربارۀ منشأ رفتار انسان از فروید جدا شد. یونگ برخلاف فروید که بیشتر بر غریزۀ جنسی تمرکز داشت، ذهن انسان را ساختاری عمیقتر و چندلایه میدانست که در آن تجربههای مشترک بشری نیز حضور دارند. او این بخش مشترک را ناخودآگاه جمعی نامید و معتقد بود درون این ناخودآگاه طرحوارههایی جهانی و نمادین وجود دارد که آنها را کهنالگو میخواند.
یونگ باور داشت رشد روانی هر فرد یک فرایند فردیتیابی است؛ یعنی آشتی دادن خودآگاه و ناخودآگاه برای رسیدن به وحدت درونی. مفاهیمی همچون سایه (بخش تاریک شخصیت)، پرسونا (نقاب اجتماعی) و آنیما و آنیموس (جنبههای زنانه و مردانه درون فرد) از نظریههای اوست. اندیشههای یونگ بعدها بر رواندرمانی، تحلیل رؤیا، دینپژوهی، اسطورهشناسی و حتی هنر و ادبیات تأثیر گستردهای گذاشت.
راز گل زرین: کتابی از چین در باب زندگی
540.000تومانراز گل زرّین رسالۀ بسیار کهنی است متعلق به سنت تائوییِ چین دربارۀ نِیدِن یا کیمیای درون که برخی آموزههای بودایی و اندیشههای کنفسیوسی را نیز در بر میگیرد. این رساله با همکاری ریچارد ویلهلم، کارل گوستاو یونگ و کری اف. بینز در دسترس ما قرار گرفته است. ویلهلم که برای تبلیغ مسیحیت به چین رفته بود این رساله را راهنمایی عملی برای رسیدن به یکپارچگی شخصیت یافت و دست به ترجمۀ آن از چینی به آلمانی زد و از یونگ خواست تا تفسیری روانشناختی و نه مابعدالطبیعی بر آن بنویسد. یونگ این خواسته را با آغوش باز پذیرفت، زیرا این رساله را حلقۀ اتصال میان دیدگاههای شرق و پژوهشهای روانشناختی خویش به شمار میآورد، رابطهای که در تفسیر روانشناسانۀ شگفتانگیز او بر این رساله متجلی میشود.
خاطرات، رؤیاها، اندیشهها
اتمام چاپخاطرات، رؤیاها، اندیشهها مدرکی است دست اول و بهترین متن برای کسانی که میخواهند یونگ را بشناسند. او در خاطرات خود که روایت آن را در بهار 1957، وقتی هشتاد و یک سال داشت، برای آنییِلا یافه آغاز کرد و برخی فصلهای آن را نیز به دست خویش نوشت، بیش از قصهٔ ماجراهای بیرونیِ زندگیاش از رویدادهای دنیای درونش میگوید، از چگونگی رسیدن به ایدهها و پندارهایش دربارهٔ صور مثالی و ناخودآگاه جمعی که نشانههای آنها از همان نخستین سالهای زندگی در رویدادهای ذهنی و رؤیاها و رؤیاوارههایش پیدا شده بود. او از دوران کودکی و جوانی خود نیز میگوید و از سفرهایش به سرزمینهای دوردست، از نامهنگاریهایش با روانشناسان بزرگ زمان، از اندیشههایش دربارهٔ زندگی پس از مرگ، از آشنایی و دوستیاش با فروید و گسستن از او، از بنیان نهادن مکتب روانشناسی تحلیلیِ خویش، و …