عبدالحسین وهابزاده (زاده ۱۳۲۶) مترجم، پژوهشگر و از برجستهترین چهرههای محیطزیست و بومشناسی در ایران است که سالها در حوزۀ آموزش، اکولوژی و ارتباط انسان با طبیعت فعالیت کرده است. او تحصیلات خود را در رشتههای کشاورزی و علوم زیستی در ایران و آمریکا گذراند و پژوهشهایش را در زمینۀ بومشناسی در اسکاتلند ادامه داد. وهابزاده بیش از چهار دهه در دانشگاههای ایران به تدریس علوم محیطزیست و اکولوژی پرداخت و با نگاهی فرهنگیـاجتماعی به مسائل زیستمحیطی شناخته میشود؛ نگاهی که طبیعت را جدای از رفتار و فرهنگ انسانی نمیبیند. او علاوه بر ترجمه و تألیف آثار علمی، از بنیانگذاران جریان «مدرسه طبیعت» در ایران است و همواره بر اهمیت ارتباط آزاد کودکان با طبیعت، آموزش تجربی و نقد نظام آموزشی رسمی تأکید کرده است. فعالیتهای علمی و فرهنگی او جوایز متعددی، از جمله جایزه ملی محیط زیست ایران و جایزه مهرگان علم، را برایش به همراه داشته است.
اژدهای بهشتی
اتمام چاپکارل ساگان، اخترشناس نامدار و ابرستارهٔ دنیای علم در قرن بیستم، در اژدهای بهشتی از حوزهٔ تخصصی خود خارج میشود و ماجراجویانه دل به دریا میزند تا از ترکیب رشتههای انسانشناسی و زیستشناسیِ تکاملی و روانشناسی و علوم کامپیوتر راهی به حل معمای هوش در انسان پیدا کند. این کتاب را که یک سال پس از انتشارش در سال ۱۹۷۸ برندهٔ جایزهٔ پولیتزر شد، میتوان تاریخ تکامل مغز انسان دانست. ساگان در مقدمهٔ کتاب تصریح میکند که ذهن چیزی جز پیامدهای آناتومی و فیزیولوژی مغز نیست. به عقیدهٔ او انتخاب طبیعی همچون نوعی «غربال فکری» عمل کرده و بهتدریج هوش انسان را به جایی رسانده که از عهدهٔ کشف قوانین طبیعت و شناخت خویش برآید. ما به لطف گسترش قشر جدید مخ صاحب فرهنگی شدهایم که از زبان و منطق تا شهود و اسطوره را در بر میگیرد. به عقیدهٔ ساگان، مغز ما به کمک رقیب شایستهاش، یعنی کامپیوتر، ناگزیر به تکامل خود ادامه خواهد داد.