هیلری پاتنم فیلسوف برجستۀ آمریکایی بود که در زمینه‌های مختلفی مانند فلسفۀ ذهن، فلسفۀ زبان، منطق و فلسفه علم تأثیر عمیقی گذاشت. او در آثارش تلاش می‌کرد نشان دهد که انسان نمی‌تواند جهان را کاملاً جدا از زبان، ذهن و شیوۀ فهم خود درک کند. پاتنم منتقد این ایده بود که علم یا زبان می‌توانند تصویری کاملاً مطلق و بی‌طرف از واقعیت ارائه دهند و معتقد بود حقیقت همیشه تا حدی به چارچوب‌های انسانی و مفهومی وابسته است. او همچنین در فلسفه ذهن با نظریه معروف «کارکردگرایی» شناخته می‌شود؛ این دیدگاه که ذهن را باید بر اساس عملکرد و فرایندهایش فهمید، نه فقط ساختار فیزیکی مغز. نوشته‌های پاتنم ترکیبی از دقت منطقی و پرسش‌های عمیق انسانی‌اند و او را به یکی از مهم‌ترین فیلسوفان تحلیلی قرن بیستم تبدیل کرده‌اند.