نمایش یک نتیجه
حبیب لاجوردی پژوهشگر ایرانی تاریخ اجتماعی و سیاسی ایران بود که افزون بر فعالیتهای دانشگاهی، با تأسیس مرکز مطالعات مدیریت ایران و مدیریت پروژۀ تاریخ شفاهی ایران در دانشگاه هاروارد نیز شناخته میشود. کتاب «اتحادیههای کارگری و خودکامگی در ایران» از مهمترین آثار اوست و تاریخ شکلگیری و فراز و فرود اتحادیههای کارگری در ایران را از انقلاب مشروطه تا دهۀ ۱۹۷۰ بررسی میکند. لاجوردی در این کتاب نشان میدهد که جنبش کارگری ایران فقط یک موضوع صنفی نبود، بلکه با دولت اقتدارگرا، نفوذ قدرتهای خارجی، حزبها و بحرانهای سیاسی ایران پیوند داشت. نگاه او سندمحور، تاریخی و تحلیلی است و اهمیت کارش در این است که بخشی کمتر دیدهشده از تاریخ معاصر ایران، یعنی رابطۀ کارگران، دولت و قدرت سیاسی را با جزئیات روشن میکند.
اتحادیههای کارگری و خودکامگی در ایران
اتمام چاپحبيب لاجوردى در سال ۱۳۱۷ در تهران متولد شد. دانشآموختۀ دانشگاههاى ييل و هاروارد و داراى درجۀ دكتراى اقتصاد از دانشگاه آكسفورد بود. سال ۱۳۴۸ با همكارى هيأت علمى مدرسۀ بازرگانى هاروارد «مركز ايرانى مطالعات مديريت» را در تهران تأسيس كرد و تا سال ۱۳۵۴ در آن تدریس نمود. این مرکز در سال ۱۳۶۱ به «دانشگاه امام صادق» تبدیل شد. دکتر لاجوردی پس از انقلاب ۵۷ از ايران رفت. مهمترين و بهيادماندنىترين كار او، پايهگذارى و مديريت پروژۀ تاريخ شفاهى ايران در مركز مطالعات خاورميانۀ دانشگاه هاروارد است كه از سال ۱۳۶۰ آغاز شد. او سوم مرداد ۱۴۰۰ در واشینگتن درگذشت.
ضیاء صدقی در سال ۱۳۱۵ متولد شد. در جوانی همزمان با آغاز فعالیت جبههٔ ملی دوم از اعضای مؤثر «جامعهٔ سوسیالیستهای نهضت ملی ایران» شد. بعد از انقلاب ۵۷ از ایران خارج شد و در امریکا به تحصیل فلسفه پرداخت. چند سال بعد بهعنوان یکی از مصاحبهکنندگان و پژوهشگران اصلی پروژهٔ تاريخ شفاهى ايران با دکتر حبیب لاجوردی همکاری کرد. او در سال ۱۳۷۶ به زندگی خود پایان داد.