هرمان ملویل نویسنده، شاعر و مقالهنویس آمریکایی قرن نوزدهم بود که امروز او را یکی از مهمترین چهرههای ادبیات آمریکا میدانند. ملویل در سال ۱۸۱۹ متولد شد و بخش زیادی از تجربههای زندگیاش را از سفرهای دریایی، کار روی کشتی و مواجهۀ مستقیم با جهان اقیانوسها به دست آورد؛ تجربههایی که بعدها به مهمترین ماده خام آثارش تبدیل شدند. مشهورترین اثر او «موبی دیک» است؛ رمانی عظیم و چندلایه که در زمان انتشار چندان مورد توجه قرار نگرفت، اما بعدها به یکی از ستونهای ادبیات مدرن تبدیل شد. آثار ملویل اغلب میان ماجراجویی، فلسفه، مذهب، خشونت و بحران معنای زندگی حرکت میکنند.
جهان ادبی ملویل تاریک، پیچیده و عمیقاً اگزیستانسیال است. شخصیتهای او معمولاً درگیر وسواس، سرنوشت، قدرت، جنون و ناتوانی انسان در فهم جهان هستند. منتقدان، نوشتههای او را بهخاطر زبان نمادین، ساختار پیچیده و نگاه فلسفیاش تحسین میکنند، هرچند همین ویژگیها باعث شده بعضی آثارش برای خوانندگان دشوار و سنگین به نظر برسند. با این حال، نفوذ ملویل بر ادبیات مدرن، از نویسندگان آمریکایی تا رماننویسان فلسفی قرن بیستم، انکارناپذیر است.
بیلی باد ملوان
اتمام چاپوقتی که هرمان ملویل در سال ۱۸۹۱ در هفتاد و دو سالگی چشم ازجهان فرو بست، معاصرانش احتمالاً او را داستاننویسِ ناکامی میدانستند که تا پیش از سیسالگی بارقههایی از استعداد و نبوغ را نشان داده اما زود از جادۀ موفقیت خارج شده است. اثر سترگش، موبیدیک، اصلاً دیگر چاپ نمیشد و خودش هم بیش از سه دهه بود که فقط شعر میسرود و ظاهراً داستاننویسی را کنار گذاشته بود. چیزی که هنگام مرگ ملویل کسی نمیدانست این بود که او در پنج سال آخر عمر، گاهگاهی روی نگارش داستان بلند بیلی باد مشغول کار بود، داستانی که با مرگش ناتمام ماند.
بیلی باد نخستین بار، ۳۳ سال پس از مرگ نویسنده، در سال ۱۹۲۴ منتشر شد و امروز به عقیدۀ بسیاری، بعد از موبیدیک، بزرگترین شاهکار ملویل به شمار میآید.